What are the best beginner vegan recipes?

Lentil dal, chickpea curry, vegetable stir-fry with tofu, black bean tacos, pasta with tomato and lentils, peanut noodles, and rice with beans are reliable starting points across cuisines.

Are vegan recipes culturally diverse?

Yes. Most cuisines have rich plant-based traditions: Ethiopian misir wat, Indian dals and sabzis, Mexican frijoles, Chinese mapo tofu, Italian pasta e fagioli, Lebanese mujadara, Vietnamese phở chay.

What are the cheapest vegan meals?

Rice and lentils (kichari, mujadara, gallo pinto), beans on toast, pasta aglio e olio, oatmeal with banana, potato curry, and chickpea stew cost under USD 1 per serving in most countries.

How do I cook tofu so it actually tastes good?

Press firm tofu for 20 minutes, cut into cubes, toss with cornstarch and soy sauce, then pan-fry or bake until golden. Add to stir-fries, curries or grain bowls in the last few minutes so it stays crisp.

Przepisy z kuchni, które wiedziały od zawsze

Na długo zanim pojawiło się słowo „wegański”, większość świata już odżywiała się w ten sposób.

Gotowanie roślinne to nie zachodni wynalazek ani najnowszy trend. To głęboko zakorzeniona kuchnia większości kultur – codzienne jedzenie, potrawy świąteczne, jedzenie babć. Gulasze z soczewicy z Lewantu, dania z fasoli i kukurydzy z Mezoameryki, ryż i dal w całej Azji Południowej, warzywne curry w Afryce Wschodniej i Zachodniej, tradycje tofu i makaronu w całej Azji Wschodniej. Poniższe przepisy to nie zamienniki. To oryginały.

Amharski / Tigrinya·Etiopia

Misir Wat

Misir Wat to gulasz z czerwonej soczewicy, serce kuchni etiopskiej — wolno gotowany z mieszanką przypraw berbere, karmelizowaną cebulą i niter kibbeh (klarowane masło, które można zastąpić dobrą oliwą z oliwek, aby uzyskać w pełni roślinną wersję). Cebulę najpierw Smażymy na sucho, aż prawie się skarmelizuje, zanim dodamy jakikolwiek tłuszcz — to technika, która buduje głębię. Następnie dodajemy berbere, czosnek i imbir, a potem umytą czerwoną soczewicę i wystarczającą ilość wody, aby ją ugotować. Efekt powinien być gęsty, prawie pastowaty, jedzony z injerą lub chlebem. Jest to jedno z najbardziej aromatycznych dań w każdej tradycji kulinarnej i przypadkowo jedno z najbardziej kompletnych pod względem odżywczym.

Wolof / francuski·Senegal

Thiéboudienne (wersja roślinna)

Thiéboudienne to danie narodowe Senegalu — tradycyjnie przygotowywane z rybą, ale wersja warzywna, nazywana przez niektórych kucharzy Thiébou Yapp bu Weex, jest równie uwielbiana. Ryż długoziarnisty jest gotowany w bazie pomidorowej i cebulowej wzbogaconej koncentratem pomidorowym, a następnie warstwowo układany z dowolnymi korzeniowymi warzywami i dynią, które są w sezonie: słodkie ziemniaki, maniok, rzepa, bakłażan, kapusta. Ryż wchłania bazę pomidorową podczas gotowania, uzyskując głęboki, ciepły pomarańczowy kolor. Technika wymaga cierpliwości, ale niewiele umiejętności: warzywa idą najpierw, aby aromatyzować bulion, ryż idzie na końcu, aby go wchłonąć.

Japoński·Japonia

Kenchin-jiru

Kenchin-jiru to buddyjska zupa świątynna z klasztoru Kenchoji w Kamakurze — całkowicie roślinna z tradycji, opracowana przez mnichów przestrzegających kodeksu wegetariańskiego. Warzywa korzeniowe (łopian, taro, daikon, marchew) i twarde tofu smaży się na oleju sezamowym, aż tofu złotego brzegi, a następnie dusi w bulionie kombu dashi z sosem sojowym i mirinem. Rezultat jest rozgrzewający i surowy w najlepszym sensie — głęboko aromatyczny, nie polegający na bogactwie. Często dodawane jest konnyaku (konjac) dla tekstury. Ta zupa jest przygotowywana w zasadniczo tej samej formie od XIII wieku.

Hiszpański / nahuatl·Meksyk

Tinga de Garbanzo

Tinga to tradycyjnie danie z rozdrobnionego kurczaka z Puebli, ale wersja z ciecierzycy stała się podstawą meksykańskiej kuchni domowej dla osób na diecie roślinnej. Papryczki chipotle w adobo, pomidory i cebula tworzą wędzony sos; odcedzoną i opłukaną ciecierzycę dodaje się i gotuje, aż wchłonie sos i zacznie się lekko rozpadać na brzegach. Podawane w ciepłych tortillach kukurydzianych z awokado, marynowaną cebulą i salsą, jest to jedno z najbardziej przystępnych i sycących dań roślinnych dla osób, które dopiero zaczynają jeść w ten sposób — smakuje znajomo i jest bardzo satysfakcjonujące.

Arabski·Liban / Lewant

Mujadara

Mujadara to jedno z najstarszych znanych dań na świecie — mieszanka soczewicy i bulguru lub ryżu, pokryta głęboko skarmelizowaną cebulą, która jest gotowana na wolnym ogniu, aż stanie się prawie dżemista. Danie nie wymaga prawie żadnej techniki, ale dużo cierpliwości do cebuli, która powinna zajmować 30-45 minut na średnio-niskim ogniu, aby osiągnąć odpowiednią głębię smaku. Podawane w temperaturze pokojowej z jogurtem (lub tahini do wersji całkowicie roślinnej) i sałatką z posiekanej pietruszki i cytryny, jest jednocześnie najprostszym i najbardziej satysfakcjonującym daniem w lewantyńskim repertuarze.

Indonezyjski / jawajski·Indonezja

Gado-gado

Gado-gado to indonezyjska sałatka z gotowanych i surowych warzyw — gotowanych ziemniaków, blanszowanej fasolki szparagowej, kiełków fasoli, ogórka, a często także jajka na twardo (pominąć dla wegan) — połączona sosem orzechowym z mielonych prażonych orzeszków ziemnych, cukru palmowego, czosnku, limonki i chili. Sos to klucz do dania: złożony, słodki, kwaśny i pikantny jednocześnie. Każdy region Indonezji ma swoją wersję sosu orzechowego, od gładkiej do gruboziarnistej i od łagodnej do bardzo ostrej. Podaje się go w temperaturze pokojowej i jest to jeden z najbardziej kompletnych posiłków roślinnych pod względem równowagi białka, tłuszczu i węglowodanów.

Przepisy z kuchni, które wiedziały od zawsze

Na długo zanim pojawiło się słowo „wegański”, większość świata już odżywiała się w ten sposób.

Maharagwe ya Nazi

Red Lentil & Spinach Dal

Pikliz & Grilled Mushrooms

Hausa Waina with Pepper Sauce

Bún Chay

Khichuri

Jeśli w Twoim ulubionym przepisie znajdują się te składniki, oto po co sięgnąć zamiast nich.

Sześć kolejnych dań, które świat już zna.