Publiczna debata o rolnictwie skupia się zwykle na nadużyciach. Ważniejszy jest fakt, że praktyki, które najbardziej niepokoją ludzi, są zazwyczaj legalne, audytowane, rutynowe i ekonomicznie niezbędne w systemie, który produkuje prawie wszystkie produkty pochodzenia zwierzęcego.
Mięso: przepustowość decyduje o wszystkim
Kurczęta brojlery osiągają wagę ubojową w około 35–42 dni, w porównaniu z około 84 dniami w latach 50. XX wieku – tempo wzrostu, które powoduje zaburzenia szkieletowe i sercowo-naczyniowe jako przewidywalny efekt uboczny, a nie wypadek. Świnie są często trzymane w kojcach porodowych uniemożliwiających obrót, a obcinanie ogonów, przycinanie zębów i kastracja są powszechnie wykonywane bez znieczulenia. Zagęszczenie obsady, prędkości linii ubojowej i skuteczność ogłuszania to regulowane zmienne, co oznacza, że wyniki są wyborami dokonywanymi na poziomie standardów, a nie przez poszczególnych pracowników.
Nabiał: laktacja wymaga ciąży
Krowa mleczna produkuje mleko, ponieważ urodziła. Cielęta są zwykle oddzielane w ciągu 24 godzin, cielęta płci męskiej są nadwyżką i są albo zabijane wkrótce po urodzeniu, albo hodowane na cielęcinę, a cykl inseminacji, wycielenia i laktacji powtarza się corocznie. Wydajność na krowę mniej więcej podwoiła się od lat 70. XX wieku, czemu towarzyszy wzrost wskaźników zapalenia wymienia i kulawizn. Krowy mają naturalną długość życia około dwudziestu lat i są zwykle ubijane w wieku czterech do sześciu lat, gdy wydajność spada.
Jaja: problem piskląt płci męskiej
Kury nioski i kurczęta mięsne to różne linie genetyczne, więc pisklęta płci męskiej ras nieśnych nie mają wartości handlowej i są zabijane pierwszego dnia, historycznie przez macerację lub gazowanie – kilka miliardów rocznie na całym świecie. Technologia seksowania in ovo pozwala tego uniknąć w coraz większej liczbie krajów i jest prawdziwą, wymierną poprawą. Systemy wolnowybiegowe zmniejszają ograniczenie przestrzeni, wprowadzając jednocześnie własne kompromisy w zakresie jakości powietrza i śmiertelności.
Rybołówstwo i akwakultura: największe liczby
Od jednego do trzech bilionów zwierząt wodnych jest zabijanych rocznie na żywność – największa niepewność w całym systemie żywnościowym, ponieważ ryby są mierzone w tonach, a nie w sztukach. Połowy trałowe niszczą siedliska dna morskiego, przyłowy pozostają znaczne, a około 35% ocenianych stad jest eksploatowanych powyżej granicy biologicznej zrównoważenia. Akwakultura, często przedstawiana jako rozwiązanie, często opiera się na dziko żyjących rybach paszowych, co w przypadku gatunków mięsożernych prowadzi do utraty netto białka.
Dlaczego reforma wewnątrz systemu jest trudna
Marże w towarowej produkcji zwierzęcej są niskie i ustalane przez przetwórców i detalistów. Poszczególni rolnicy rzadko kontrolują zagęszczenie obsady, genetykę rasy czy wiek uboju; są one podyktowane kontraktami i specyfikacjami nabywców. Dlatego kampanie na rzecz dobrostanu zwierząt coraz częściej celują w detalistów i przetwórców, a nie w gospodarstwa – to tam faktycznie pisana jest specyfikacja.