وگان در هر کجا

مسلماً پایتخت وگان اروپا: سوپرمارکت‌های کاملاً وگان، دونر و کاری‌ورست وگان در غرفه‌های خیابانی معمولی، و صدها رستوران با منوهای گیاهی به جای یک غذای نمادین.

یکی از بالاترین تراکم‌های وگان سرانه در جهان. بیشتر رستوران‌ها غذاهای وگان را مشخص می‌کنند، بسیاری از آن‌ها کاملاً گیاهی هستند و میز مزه پیش‌فرض اصلاً نیازی به جایگزینی ندارد.

هر نوع آشپزی در جهان به علاوه برچسب‌گذاری آلرژن‌ها که قانوناً الزامی است. بازارها، فروشگاه‌های زنجیره‌ای و رستوران‌های لوکس همگی منوهای وگان مشخص دارند و رستوران‌های وگان اختصاصی شامل اتیوپیایی، سری‌لانکایی، چینی و بریتانیایی مدرن می‌شوند.

تراکم مشکل را حل می‌کند: غذاهای گیاهی چینی، اتیوپیایی، کارائیبی، هندی، اسرائیلی و غذاهای فست فودی، همه در فاصله چند ایستگاه مترو وجود دارند و اکثر رستوران‌ها می‌توانند یک غذا را بر اساس درخواست تغییر دهند.

تمرکز آشپزخانه‌های گیاهی و وگان که حتی برای تایلند نیز غیرمعمول است، به لطف شبکه معابد بودایی و جامعه بین‌المللی دیرینه. غذای شمال تایلند به راحتی با حذف سس ماهی سازگار می‌شود.

برچسب‌گذاری قانونی آلرژن‌ها به علاوه رقابت شدید سوپرمارکت‌ها، بریتانیا را به یکی از ساده‌ترین مکان‌ها برای خوردن غذاهای گیاهی تبدیل کرده است. فروشگاه‌های زنجیره‌ای در طول سال منوهای وگان مشخصی دارند و وگانوآری یک رویداد خرده‌فروشی اصلی است.

به ازای هر نفر، یکی از وگان‌ترین کشورهای روی زمین. تفکیک کوشر گوشت و لبنیات به این معنی است که برچسب 'پاروه' (parve) از قبل به شما می‌گوید که یک محصول لبنیات ندارد، و میز مزه روزمره شامل نخود، طحینه، سالاد و نان است.

بزرگترین بازار محصولات وگان اروپا. سوپرمارکت‌ها محصولات وگان با برند خود را با قیمت‌های معمولی عرضه می‌کنند، گواهی V-Label در همه جا وجود دارد و هر شهر متوسط چندین آشپزخانه کاملاً وگان دارد.

آسان‌ترین کشور بزرگ جهان برای رژیم غذایی گیاهی: یک سنت گیاه‌خواری عظیم، حبوبات در مرکز بیشتر وعده‌های غذایی، و غذاهای منطقه‌ای که مدت‌ها قبل از وجود کلمه وگان، بدون لبنیات بودند. تنها چیزی که باید مراقب باشید، روغن حیوانی (گی) و پنیر (پانیر) است که در آشپزی رستورانی بسیار بیشتر از غذای خانگی ظاهر می‌شوند.

صحنه وگان لهستان به سرعت رشد کرد و ورشو اکنون یکی از بالاترین تعداد رستوران‌های وگان به ازای هر نفر در اروپا را دارد. غذاهای سنتی لهستانی به خوبی سازگار می‌شوند: سیب‌زمینی، کلم، قارچ، گندم سیاه و ترشیجات از قبل مرکزی هستند.

پرتغال به طور قانونی گزینه‌ی وگان را در غذاخوری‌های عمومی الزامی کرده است و صحنه رستوران‌های لیسبون نیز از آن پیروی کرده‌اند. خورش‌های لوبیا، سبزیجات کبابی، نان و روغن زیتون پایه‌ی قابل اعتمادی را خارج از سنت غذاهای دریایی تشکیل می‌دهند.

روزهای روزه ارتدوکس به این معنی است که غذای گیاهی یک سنت اصلی و روزمره است و نه یک غذای خاص. «بیانه تو» (beyaynetu) را بخواهید - بشقابی از خورش عدس، لپه و سبزیجات روی اینجرا - و شما چیزی را می‌خورید که اکثر مردم کشور در چهارشنبه‌ها و جمعه‌ها می‌خورند.

یک صحنه وگان بزرگ و رو به رشد که بر روی یک آشپزی که از قبل بر پایه ذرت، لوبیا و فلفل بنا شده است، قرار گرفته است. تاکریاهای وگان با سوی آل پاستور اکنون به جای یک چیز جدید، یک جزء ثابت هستند.

آشپزی بودایی «چای» یک شبکه سراسری از آشپزخانه‌های کاملاً گیاهی را در ویتنام فراهم کرده است، و فرهنگ غذایی روزمره بر پایه برنج، سبزیجات معطر، توفو و سبزیجات بنا شده است. سس ماهی بزرگترین مانع است و تقریباً در هر سس دیپینگ پنهان شده است.

تنوع بسیار زیاد بر اساس منطقه. شهرهای ساحلی و شهرهای دانشگاهی زیرساخت‌های وگان متراکمی دارند؛ مناطق روستایی به اقلام اصلی سوپرمارکت‌ها و بخش‌های گیاهی رستوران‌های مکزیکی، اتیوپیایی، هندی و تایلندی متکی هستند.

تمپه اینجا اختراع شد، توفو همه جا هست و شیر نارگیل به طور کامل جایگزین لبنیات می‌شود. موانع اصلی خمیر میگو (تراسی) و سس ماهی در سامبال‌ها و غذاهای سرخ‌کردنی هستند.

شیر نارگیل به جای لبنیات، غذای تایلندی را به طور طبیعی مناسب می‌کند و جشنواره سالانه جی (เจ) زیرساخت دائمی از غرفه‌های وگان با پرچم زرد را به جای گذاشته است. مشکل سس ماهی، سس صدف و خمیر میگو است که به عنوان نمک و نه به عنوان یک ماده اولیه استفاده می‌شوند.

سنت 'zeytinyağlı' — سبزیجاتی که در روغن زیتون پخته شده و سرد سرو می‌شوند — یک دسته کامل از غذاهای ترکی است که اتفاقاً وگان است. میزهای مزه، حبوبات و نان بقیه را تشکیل می‌دهند.

کوسینا پوورا یک آرشیو گیاهی است: پاستا و فاژیولی، ریبولیتا، پاستا آلا نورما، مارینارا. پاستای خشک در جنوب بدون تخم‌مرغ است و «senza derivati animali» اکنون یک عبارت شناخته شده در منوهاست.

فرهنگ تاپاس یک منوی کامل وگان را در خود پنهان کرده است: نان با گوجه‌فرنگی، پاتاتاس براواس، پیمینتوس، زیتون، گازپاچو و اسکالیوادا. مشکل این است که ژامبون و تن ماهی در غذاهایی که به نظر گیاهی می‌رسند، دیده می‌شود.

غذای روزمره — برنج، لوبیا، فاروفا، سالاد — از قبل گیاهی است و بوفه‌های کیلویی به شما اجازه می‌دهند بدون چانه‌زنی یک وعده غذایی کامل بسازید. استثنا فِیژوآدا و چربی خوک استفاده شده در خوراک لوبیا است.

اساس غذای مکزیکی — ذرت، لوبیا، فلفل چیلی، کدو، گوجه‌فرنگی، آووکادو — کاملاً گیاهی است. مشکلات از چربی حیوانی در لوبیا و ماسا، پنیر که به صورت پیش‌فرض پاشیده می‌شود و آب مرغ در برنج ناشی می‌شود.

آشپزی معبدی کره‌ای (사찰음식) کاملاً گیاهی است و روز به روز بیشتر دیده می‌شود، و فرهنگ بانچان به این معنی است که یک وعده غذایی را می‌توان از غذاهای جانبی سبزیجات تهیه کرد. موانع عبارتند از عصاره ماهی کولی، سس ماهی در کیمچی و تزئینات تخم مرغ.

شوجین ریوری، آشپزی معبد بودایی، یکی از قدیمی‌ترین سنت‌های کاملاً گیاهی جهان است — اما آشپزی روزمره ژاپنی بر پایه داشی ساخته شده از پولک‌های بونیتو بنا شده است، بنابراین غذاهای 'گیاهی' اغلب کاملاً گیاهی نیستند.