اخلاقی که پیش از طیف سیاسی بود.
تغذیه گیاهی اغلب با سیاست‌های مترقی همراه است، به ویژه در United States، اما این ارتباط تعریف‌کننده مورد اخلاقی آن نیست. شفقت نسبت به حیوانات، امانتداری زمین، دوراندیشی در سلامت و پرهیز از اسراف میتواند با ارزش‌های محافظه‌کارانه، مترقی و دینی به یک اندازه پیوند بخورد. این صفحه این زمینه مشترک را بدون نسبت دادن یک رژیم غذایی به یک جناح سیاسی بررسی میکند.
سنتهای گیاهخواری در هند و شرق مدیترانه در طول هزاره اول BCE توسعه یافتند. Pythagoras و پیروانش با پرهیز از گوشت در یونان باستان مرتبط هستند. برخی از فرقه‌های رهبانی مسیحی گوشت را محدود میکنند، در حالی که Seventh-day Adventists — یک فرقه مدرن، نه یک فرقه رهبانی — تغذیه گیاهی را تشویق میکنند. در سراسر فرهنگ‌ها، خوردن حیوانات مدت‌هاست که به عنوان یک پرسش اخلاقی تلقی شده است.
سنت، دوراندیشی، خانواده، مسئولیت شخصی و امانتداری می‌توانند نقاط آغازین محافظه‌کارانه‌ای برای اخلاق حیوانات فراهم کنند. کشاورزی صنعتی پرسش‌هایی را در مورد رفاه حیوانات، پیوندهای اجتماعی، حمایت عمومی و استفاده از آنتی‌بیوتیک ایجاد میکند. محافظهکاران در این مورد که آیا پاسخ، دامداری بهتر، گوشت کمتر یا وگانیسم است، اختلاف نظر دارند؛ نگرانی برای حیوانات نیازی به توافق در مورد بقیه سیاست‌ها ندارد.
یک مورد مترقی میتواند بر رنج حیوانات، عدالت زیست‌محیطی و حقوق کارگران تکیه کند. کار در کشتارگاه خطرات آسیب به همراه دارد و بررسی‌های پژوهشی نگرانی‌هایی را در مورد افسردگی، اضطراب و پریشانی روانی در میان کارگران ایجاد کرده است. حمایت از کارگران و رفاه حیوانات را میتوان با هم مورد بحث قرار داد.
"شفقت به حیوانات، مدیریت زمین، احتیاط در سلامتی — قدیمی‌تر از طیف سیاسی، گسترده‌تر از هر حزب."
ahimsa هندو و جین، شفقت بودایی، امانتداری مسیحی، tza'ar ba'alei chayim یهودی و رحمت اسلامی منابعی برای کاهش آسیب به حیوانات ارائه میدهند. تفسیرهای آنها متفاوت است و هیچ‌کدام نباید به عنوان تایید یکسان وگانیسم ارائه شود. مدافعان مذهبی می‌توانند انتخاب‌های گیاهی خود را بر اساس این آموزه‌ها قرار دهند بدون اینکه ادعا کنند همه مومنان به همان نتیجه می‌رسند.
هنگامی که وگانیسم به عنوان مسئله یک جناح سیاسی ارائه می‌شود، ممکن است برخی افراد پیش از در نظر گرفتن استدلال، آن را رد کنند. رویکرد کم‌تنش‌تر این است که در مورد ارزشهایی بحث شود که مخاطب قبلاً به رسمیت می‌شناسد — امانتداری، دوراندیشی، شفقت و سلامت خانواده — بدون اینکه فرض شود هویت سیاسی پاسخ هر فرد را تعیین میکند.
بسیاری از سنتهای دینی و فلسفی حاوی آموزههای دیرینه‌ای درباره شفقت نسبت به حیوانات هستند.
الگوهای غذایی سالم و سرشار از گیاهان میتواند از سلامت قلب و عروق و متابولیسم حمایت کرده و برخی از خطرات سرطان را کاهش دهد، فارغ از هویت سیاسی.
کاهش ردپای زمین، آب و انتشار آلاینده‌ها به وظیفه محافظه‌کارانه برای ترک دنیایی بهتر خدمت میکند.
شرایط کشتارگاه یک مسئله حقوق کارگران مستقل از اخلاق رژیم غذایی است.
سهم 1,094 بزرگسال آمریکایی که با هر عبارت در یک نظرسنجی متوازن‌شده با سرشماری در سال 2017 موافقت کرده‌اند.
% موافق
Sentience Institute, Animal Farming Attitudes Survey, 2017
| نقطه شروع | استدلال | نتیجه |
|---|---|---|
| مسیحیت | حاکمیت به عنوان امانتداری؛ رحمت به عنوان فضیلت. | کاهش یا از بین بردن رنج حیوانات. |
| محافظه‌کاری | مسئولیت شخصی؛ سنت مزرعه خانوادگی. | رد نگهداری صنعتی. |
| لیبرتاریانیسم | پایان یارانه به کشاورزی حیوانی؛ اجازه دهید قیمت واقعی تعیین کند. | قیمت مواد غذایی را با شفاف‌سازی یارانهها و هزینههای خارجی ارزیابی کنید. |
| چپ / مترقی | همبستگی با بی‌قدرتان. | گسترش دایره اخلاقی فراتر از مرزهای گونه. |
| بودایی / جاین | آهیمسا — هیچ آسیبی نرسانید. | از کاهش آسیب حمایت کنید؛ شیوه‌های رژیم غذایی در میان سنتهای مختلف متفاوت است. |
| محیط زیست‌گرایی | به طور کلی تاثیرات زیست‌محیطی کمتری دارند که بسته به نوع غذا و روش تولید متفاوت است. | گیاهخواری به عنوان استراتژی اقلیمی. |
Pythagoras که در قرن ششم BCE فعال بود، با یک سنت اولیه گیاهخواری غربی مرتبط است، اما هیچ نوشته‌ای از او باقی نمانده است. در هند، ahimsa پیش از دوران مسیحیت در سنتهای جین، بودایی و هندو اهمیت یافت. این تاریخ‌ها نشان میدهد که نگرانی در مورد آسیب به حیوانات پیش از برچسب‌های سیاسی مدرن وجود داشته است، بدون اینکه هر آموزه باستانی را دفاعی از وگانیسم تلقی کنیم.
قالب‌بندی وگانیسم به عنوان یک سبک زندگی چپگرا یا یک نظم راست‌گرا میتواند از پرسش اخلاقی منحرف کند. افراد در سراسر سنتهای سیاسی می‌توانند در نظر بگیرند که آیا استفاده‌های معمول از حیوانات باعث رنج قابل اجتناب می‌شود یا خیر. آن بحث نیازی به توافق در مورد همه مسائل سیاسی ندارد و بهتر است بدون فرض اینکه هر طرف فقط از طریق وفاداری قبیله‌ای پاسخ میدهد، مورد بحث قرار گیرد.
مسئولیت شخصی در قبال پیامدهای انتخاب‌های فرد. امانتداری خلقت در سنتهای دینی. بررسی دقیق یارانههای کشاورزی و هزینههای آلودگی. نگرانی برای کشاورزان کوچکی که با ادغام صنعتی روبرو هستند. این‌ها همگی می‌توانند انگیزه‌ای برای پرسش در مورد دامپروری صنعتی باشند، حتی در جایی که محافظهکاران در مورد بهترین راه حل اختلاف نظر دارند.
یک شکارچی و یک مدافع حیوانات شهری ممکن است موافق باشند که برخی از شیوه‌های نگهداری متراکم باعث رنج غیرقابل قبول می‌شود، حتی در حالی که در مورد خود گوشت اختلاف نظر دارند. Sentience Institute تخمین می‌زند که حدود 99% از حیوانات پرورشی US در دامداری‌های صنعتی زندگی میکنند؛ این برآورد US از حیوانات است، نه سهم جهانی از گوشت. اصلاحات رفاهی میتواند زمینه مشترک فراهم کند بدون اینکه نیاز به دیدگاه‌های سیاسی یکسان باشد.
سهم پاسخ‌دهندگان اتحادیه اروپا که با هر عبارت موافقت کرده‌اند.
% از پاسخ‌دهندگان اتحادیه اروپا
Special Eurobarometer 533, European Commission, 2023
پیروان این فیلسوف یونانی از گوشت پرهیز می‌کردند؛ «رژیم فیثاغورسی» تا دهه 1840 نام معمول برای گیاهخواری باقی ماند.
این مقاله‌نویس یونانی کتاب On the Eating of Flesh را نوشت و از خوانندگان خواست تا کشتن حیوانات برای غذا را توجیه کنند.
این الهی‌دان و پزشک، «احترام به حیات» را به عنوان یک اصل اخلاقی فرمول‌بندی کرد؛ او جایزه صلح نوبل را برای سال 1952 دریافت کرد.
کتاب Animal Liberation استدلالی فایده‌گرایانه علیه ایجاد رنج غیرضروری برای حیوانات ارائه میدهد.
سخن‌نویس سابق رئیس‌جمهور George W. Bush، کتاب Dominion را منتشر کرد که یک استدلال مسیحی محافظه‌کارانه علیه دامداری صنعتی است.
84% از پاسخ‌دهندگان اتحادیه اروپا می‌گویند که رفاه حیوانات پرورشی باید در کشورشان بهتر محافظت شود.
وگانها، مانند اکثر محافظهکاران سنتی، اخلاقیات را در انتخاب‌های روزمره یک شخص قرار میدهند تا تنها در قانون.
سنتهای دینی و محافظه‌کارانه می‌توانند «سلطه» را به معنای «امانتداری» تفسیر کنند. این موضوع مبنایی برای زیر سوال بردن شیوه‌های کشاورزی که باعث رنج قابل اجتناب می‌شود، فراهم میکند.
توجه به افراد بی‌قدرت میتواند شامل حیوانات نیز شود؛ موجوداتی که منافع‌شان به نمایندگی انسان‌ها در قانون و نهادهای عمومی وابسته است.
هم جناح‌های چپ و هم راست جنبش غذایی خواهان زنجیره‌های کوتاه‌تر، خاک‌های سالم‌تر و امنیت غذایی هستند که به خوب پیش رفتن یک بیماری همه‌گیر جهانی بستگی ندارد.
خیر. قدیمیترین دفاعهای مکتوب از گیاهخواری بر طیف سیاسی هزاران سال پیش از آن پدید آمدند و از سنتهای مذهبی و فلسفی در سراسر جهان سرچشمه میگیرند.
یک دیدگاه لیبرتارین میتواند بر یارانههای کشاورزی، هزینههای آلودگی و اجرای منسجم قوانین رفاه حیوانات تمرکز کند. حذف یارانهها میتواند قیمتها را تغییر دهد، اما این اثر به کشور، محصول و سیاست بستگی دارد.
بله. مردم به ارزشهایی که از قبل دارند پاسخ میدهند. پرونده را با زبان آنها بیان کنید — مدیریت، احتیاط، شفقت، سلامتی — نه با زبان خودتان.
البته. وگانیسم در مورد کاهش آسیب به حیوانات است؛ هیچ موضع خاصی در مورد مالیات، مهاجرت یا سیاست خارجی را ایجاب نمی‌کند.
نظرسنجیها در US نشان میدهد که هویت گیاهخواری در میان لیبرالها رایجتر از محافظهکاران است، اما برخی از محافظهکاران نیز خود را گیاهخوار یا وگان معرفی میکنند. اخلاق حیوانات را میتوان از بسیاری از نقاط آغازین سیاسی در نظر گرفت؛ هیچ وابستگی حزبی خاصی مورد نیاز نیست.
وگانیسم تلاش میکند تا حد امکان و تا جای ممکن از استثمار حیوانات دوری کند. جوامع معیشتی با شرایط دسترسی به غذا، بومشناسی و فرهنگی متفاوتی نسبت به خریدارانی با جایگزینهای فراوان روبرو هستند. در جایی که کشاورزی بسیار محدود است، مانند بخشهایی از Arctic، شکار و ماهیگیری سنتی ممکن است انتخاب عملی باشد؛ برای اکثر خریداران سوپرمارکت، مسئله متفاوت است.
تمرین وگانیسم میتواند بر آموزههای دینی متکی باشد، اما گیاهخواری و وگانیسم قابل تعویض نیستند. بسیاری از جینها، برخی از بوداییها، ادونتیستها و پیروان Hare Krishna از خوردن گوشت پرهیز میکنند در حالی که همچنان لبنیات یا سایر محصولات حیوانی مصرف میکنند. افرادی در مسیحیت، یهودیت و اسلام نیز رحمت و امانتداری را دلایلی برای انتخاب وگانیسم تفسیر میکنند.
خرید مواد غذایی یک شکل از اقدام روزانه است: انتخاب وعدههای غذایی گیاهی آنچه را که میخرید تغییر میدهد و از تقاضا برای آن غذاها حمایت میکند. این کار میتواند مکمل رای دادن، حمایتگری و تغییرات نهادی باشد، نه جایگزین آنها.
در بین کشورها و سنتهای سیاسی، حمایت از رفاه حیوانات گسترده‌تر از آن چیزی است که گفتمان قطبی‌شده نشان میدهد.
نظرسنجی ویژه Eurobarometer 533 که در سال 2023 منتشر شد، نشان داد که 84% از پاسخ‌دهندگان اتحادیه اروپا معتقدند که رفاه حیوانات پرورشی باید در کشورشان بهتر محافظت شود. این رقم در سطح اتحادیه اروپا، حمایت را بر اساس وابستگی سیاسی تفکیک نمی‌کند.[1]
نظرسنجی اکتبر 2017 موسسه Sentience Institute از 1,094 بزرگسال آمریکایی نشان داد که 49% موافق ممنوعیت دامداری صنعتی و 47% موافق ممنوعیت کشتارگاه‌ها هستند. این‌ها پاسخ‌هایی به عبارات خاص نظرسنجی هستند.[2]
در همان نظرسنجی سال 2017، 70% گفتند که از نحوه استفاده از حیوانات در صنایع غذایی احساس ناراحتی میکنند، در حالی که 75% معتقد بودند که معمولاً محصولاتی را می‌خرند که از حیوانات با رفتار انسانی به‌دست آمده‌اند — شکافی بین نگرانی و عملکرد درک‌شده.[2]
سیاست یا عقیده شما هرچه باشد، گام عملی یکسان است — به گونه‌ای غذا بخورید که بازتاب ارزشهایی باشد که از قبل دارید.
چرا حقوق حیوانات به هیچ حزبی تعلق ندارد — و هزینه‌ای که تصاحب سیاسی بر جنبش تحمیل کرد.
ادامه →