اخلاقی که پیش از طیف سیاسی بود.
در دهههای اخیر، خوردن گیاهی به عنوان 'مترقی' شناخته شده است، به خصوص در ایالات متحده. این یک توسعه جدید و عمدتاً تصادفی است. شفقت به حیوانات، مدیریت زمین، احتیاط در سلامتی، و اجتناب از هدر رفت توسط سنتهای محافظهکار و مترقی و همچنین سنتهای مذهبی قدیمیتر از هر دو مورد احترام بوده است. این صفحه مورد غیرسیاسی را مطرح میکند.
گیاهخواری در قدیمیترین متون هندوئیسم، جاینیسم و بودیسم، بیش از 2500 سال پیش، ظاهر میشود. فیثاغورس و پیروانش آن را در یونان باستان انجام میدادند. سنتهای رهبانی مسیحی — تراپیستها، کارثوسیها، ادونتیستهای روز هفتم — مدتهاست که از گوشت به دلایل معنوی و ریاضتطلبانه اجتناب میکردهاند. خیلی قبل از اینکه سیاست به احزاب سازماندهی شود، متفکران در سراسر فرهنگها به این نتیجه رسیدند که خوردن حیوانات یک مسئله اخلاقی قابل تأمل است.
محافظهکاران سنت، احتیاط، خانواده، مسئولیت شخصی و مدیریت خلقت را ارج مینهند. مزارع صنعتی — گمنام، صنعتی، جدا از جوامع، وابسته به یارانهها و آنتیبیوتیکهای روتین — با هر یک از این ارزشها در تضاد هستند. بازگشت به یک غذای متفکرانه و معتدل، با احترام به زندگی حیوانات، محافظهکارتر از وضعیت موجود کشاورزی صنعتی است. راجر اسکروتون دفاعی از دامپروری در مقیاس کوچک نوشت که با اعتراف به این واقعیت آغاز شد که کشاورزی صنعتی از نظر اخلاقی غیرقابل دفاع است.
مورد مترقی معمولاً در مورد رنج، عدالت اقلیمی و حقوق کارگران مطرح میشود. کارگران مزارع صنعتی به طور نامتناسبی مهاجران فقیر هستند، در شرایط فیزیکی و روانی خطرناک کار میکنند و بالاترین نرخ PTSD را در بین مشاغل غیررزمی دارند. آسیبپذیری اقلیمی در میان فقیران جهان متمرکز است، که کمترین سهم را در انتشار گازهای گلخانهای کشاورزی دام دارند. هر دو استدلال معتبر هستند.
"شفقت به حیوانات، مدیریت زمین، احتیاط در سلامتی — قدیمیتر از طیف سیاسی، گستردهتر از هر حزب."
آهیمسا (Non-violence) هندو، عدم آسیب مطلق جاینی، شفقت بودایی، فرمانروایی-به-عنوان-مدیریت مسیحی، tza'ar ba'alei chayim (اجتناب از رنج حیوانات) یهودی، رحمت و رحما اسلامی — همگی کاهش آسیب به حیوانات را تأیید میکنند. تعداد رهبران مذهبی، راهبان، پاپها و خاخامهایی که به طور عمومی از گیاهخواری حمایت میکنند در دهه گذشته به شدت افزایش یافته است.
وقتی وگانیسم به عنوان "مسئله یک گروه" کدگذاری میشود، گروه دیگر آن را به دلایل هویتی قبل از بررسی استدلال رد میکند. انکار آب و هوا، قبیلهگرایی رژیم غذایی و شرمزدگی غذایی همگی بدتر میشوند. مؤثرترین مدافعان به ارزشهایی صحبت میکنند که مخاطبانشان از قبل دارند — مدیریت، احتیاط، شفقت، سلامت خانواده — نه به هویت سیاسی.
اکثر سنتهای مذهبی و فلسفی دارای یک سنت طولانی از عدم خشونت نسبت به حیوانات هستند.
کاهش خطر بیماری قلبی، دیابت نوع 2 و چندین سرطان خنثی است.
کاهش ردپای زمین، آب و انتشار آلایندهها به وظیفه محافظهکارانه برای ترک دنیایی بهتر خدمت میکند.
شرایط کشتارگاه یک مسئله حقوق کارگران مستقل از اخلاق رژیم غذایی است.
اکثریت احزاب وقتی صراحتاً از آنها پرسیده میشود، با کارخانههای کشاورزی مخالفند. این مسئله کمتر از آنچه چارچوببندی نشان میدهد، حزبی است.
مؤسسه سنتینس، نظرسنجی حیوانات، غذا و فناوری (1000+ نفر، بزرگسالان آمریکایی).
| نقطه شروع | استدلال | نتیجه |
|---|---|---|
| مسیحیت | حاکمیت به عنوان امانتداری؛ رحمت به عنوان فضیلت. | کاهش یا از بین بردن رنج حیوانات. |
| محافظهکاری | مسئولیت شخصی؛ سنت مزرعه خانوادگی. | رد نگهداری صنعتی. |
| لیبرتاریانیسم | پایان یارانه به کشاورزی حیوانی؛ اجازه دهید قیمت واقعی تعیین کند. | پروتئینهای گیاهی در یک فضای برابر برتری دارند. |
| چپ / مترقی | همبستگی با بیقدرتان. | گسترش دایره اخلاقی فراتر از مرزهای گونه. |
| بودایی / جاین | آهیمسا — هیچ آسیبی نرسانید. | گیاهخواری یا وگان به عنوان پیشفرض اخلاقی. |
| محیط زیستگرایی | کمترین تأثیر رژیم غذایی از هر نظر. | گیاهخواری به عنوان استراتژی اقلیمی. |
اولین استدلال مکتوب برای گیاهخواری در غرب به فیثاغورس (حدود 530 قبل از میلاد) نسبت داده میشود؛ در هند، آهیمسا به عنوان یک اصل عدم خشونت، بنیان جاینیسم، بودیسم و بسیاری از سنتهای هندو، پیش از دوران مسیحیت است. شفقت به حیوانات در Tao Te Ching، موعظه کوهستان ("خوشا به حال مهربانان"), پدران صحرایی مسیحی اولیه، و عارفان صوفی ظاهر میشود. این قدیمیتر از هر ائتلاف سیاسی مدرن است.
هنگامی که وگانیسم به عنوان یک سبک زندگی با کد چپگرا شناخته میشود، محافظهکاران آن را به دلایل قومی رد میکنند؛ هنگامی که به عنوان یک ریاضت با کد راستگرا شناخته میشود، چپ نیز آن را به همان شیوه رد میکند. اما استدلال اساسی — اینکه حیوانی که قادر به ترس، مادر شدن و بازی است، سزاوار نیست که با چاقو به سمت گلویش آویزان شود — اخلاقی است، نه قومی. این استدلال در هر فرهنگ سیاسیای زنده میماند؛ فقط چارچوببندی باید تغییر کند.
مسئولیت شخصی در قبال پیامدهای انتخاب. مدیریت آفرینش (یک آموزه اصلی در سنتهای ابراهیمی). شک و تردید نسبت به صنایع یارانهای — کشاورزی دام در اکثر کشورها با پول مالیاتدهندگان پشتیبانی میشود. دفاع از کشاورزان کوچک که توسط ادغام صنعتی له میشوند. مخالفت با دخالت بیش از حد دولت زمانی که 'بازرسی' خط کشتاری را پوشش میدهد که 175 مرغ در دقیقه را جابجا میکند.
پدری که شکار میکند و یک فعال شهری که هرگز تفنگ به دست نگرفته میتواند در این مورد موافق باشد: نگهداری صنعتی یک حیوان هوشمند در یک قفس فلزی، یک اشتباه اخلاقی متمایز از این سؤال است که آیا انسانها باید اصلاً گوشت بخورند. نود و نه درصد حیوانات پرورشی که در سیستمهای صنعتی پرورش داده میشوند، مشکلی است که چپ، راست و مرکز میتوانند بر آن همگرا شوند — و به طور فزایندهای در قوانینی که قفسهای بارداری، قفسهای باتری و صادرات زنده را ممنوع میکنند، این کار را میکنند.
سنتهای بزرگ جهانی با آموزههای صریح در مورد کاهش آسیب به حیوانات — بسیار پیش از احزاب سیاسی مدرن.
خلاصههای دینشناسی تطبیقی؛ مرکز تحقیقات پیو.
اولین استدلال ثبتشده غربی علیه خوردن حیوانات: «تا زمانی که انسانها حیوانات را سلاخی میکنند، یکدیگر را خواهند کشت.»
اخلاقگرای محافظهکار رومی «درباره خوردن گوشت» را مینویسد و از خواننده میخواهد که کشتارگاه را از ابتدا توجیه کند.
لاهوتدان و برنده نوبل، حرمت زندگی را بنیان تمام اخلاقیات، فارغ از عقیده، معرفی میکند.
«رهاسازی حیوانات» این سوال را در دستور کار چپ سکولار قرار میدهد؛ این استدلال سودگرایانه است، نه حزبی.
سخنرانینویس رئیسجمهور جورج دبلیو بوش کتاب «Dominion» را منتشر میکند، پرونده محافظهکارانه قطعی علیه دامداری صنعتی.
وگانها، مانند اکثر محافظهکاران سنتی، اخلاقیات را در انتخابهای روزمره یک شخص قرار میدهند تا تنها در قانون.
سنتهای دینی و محافظهکارانه از سیادت به عنوان مدیریت سخن میگویند. دامداری صنعتی با هیچ برداشت صادقانهای از این کلمه مطابقت ندارد.
اخلاق مترقی، حمایت را به بیرون گسترش میدهد. حیوانات بزرگترین گروه موجودات بدون صدا در هیچ نهاد انسانی هستند.
هم جناحهای چپ و هم راست جنبش غذایی خواهان زنجیرههای کوتاهتر، خاکهای سالمتر و امنیت غذایی هستند که به خوب پیش رفتن یک بیماری همهگیر جهانی بستگی ندارد.
خیر. قدیمیترین دفاعهای مکتوب از گیاهخواری بر طیف سیاسی هزاران سال پیش از آن پدید آمدند و از سنتهای مذهبی و فلسفی در سراسر جهان سرچشمه میگیرند.
استدلال لیبرتارین با یارانههای کارخانهای، هزینههای آلودگی خارجی و عدم اجرای قوانین خشونت علیه حیوانات مخالف است. وگانهای بازار آزاد وجود دارند؛ بازارهایی بدون یارانه قیمت گوشت را بسیار بالاتر میبرد.
بله. مردم به ارزشهایی که از قبل دارند پاسخ میدهند. پرونده را با زبان آنها بیان کنید — مدیریت، احتیاط، شفقت، سلامتی — نه با زبان خودتان.
البته. وگانیسم در مورد کاهش آسیب به حیوانات است؛ هیچ موضع خاصی در مورد مالیات، مهاجرت یا سیاست خارجی را ایجاب نمیکند.
در نظرسنجیهای فعلی، کمی اینگونه است — اما این شکاف در حال کاهش است. وگانهای با گرایش محافظهکار (مسیحی، لیبرتارین، کشاورزی سنتی) سهم رو به رشدی دارند. این استدلال به یک خانه سیاسی نیاز ندارد؛ فقط به تمایل به جدی گرفتن رنج.
وگانیسم رد استفاده بیمورد از حیوانات است. معیشت در قطب شمال، جایی که گیاهان رشد نمیکنند، مورد سؤال نیست. استدلال مستقیماً با سیستم صنعتی است که 99% گوشت در کشورهای ثروتمند را تولید میکند.
چندین مورد از قبل اینگونه هستند: اکثر جاینها، بسیاری از بوداییان ماهایانا، بخش عمدهای از کلیسای ادونتیست روز هفتم، هاره کریشنا. در مسیحیت، یهودیت و اسلام جریانهای رو به رشد وگان وجود دارند که بر پایه آموزههای رحمت و امانتداری بنا شدهاند.
این یک عمل روزانه است. چهل وعده غذایی در هفته، چهل سیگنال به زنجیره تأمین است. سازگارترین راه برای حرکت سیستم، توقف خرید از بدترین قسمتهای آن است.
در بین کشورها و سنتهای سیاسی، حمایت از رفاه حیوانات گستردهتر از آن چیزی است که گفتمان قطبیشده نشان میدهد.
نظرسنجی یوروبارومتر در سال ۲۰۲۳ از تمام ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا نشان داد که ۸۴ درصد از شهروندان - در میان رأیدهندگان چپ، راست و مرکز - معتقدند که حیوانات مزرعه باید بهتر محافظت شوند، با اکثریت در هر گروه سنی و درآمدی.[1]
نظرسنجی موسسه Sentience در سال ۲۰۲۲ از بزرگسالان ایالات متحده نشان داد که ۴۹ درصد از ممنوعیت دامپروری صنعتی و ۴۷ درصد از ممنوعیت کشتارگاهها حمایت میکنند؛ ارقامی که یک دهه پیش غیرقابل تصور مینمود و از بحثهای قانونگذاری فعلی پیشی میگیرد.[2]
تحقیقات کیفی با افراد غیروگان (Greenebaum، ۲۰۱۲؛ Twine، ۲۰۱۴) به طور مداوم نشان میدهد که استدلالها درباره سازگاری بین ارزشهای اظهار شده (دوست داشتن حیوانات خانگی، متنفر بودن از ظلم) و عمل بهتر از استدلالهای مبتنی بر هویت عمل میکنند.[3]
سیاست یا عقیده شما هرچه باشد، گام عملی یکسان است — به گونهای غذا بخورید که بازتاب ارزشهایی باشد که از قبل دارید.