45 افسانه درباره گیاه‌خواری، با صداقت پاسخ داده شده.

افسانه: پروتئین کافی با رژیم گیاه‌خواری به دست نمی‌آورید.

یک رژیم غذایی گیاهی متنوع و به‌خوبی برنامه‌ریزی‌شده می‌تواند نیازهای پروتئین را در صورت مصرف کافی غذا و مواد اصلی غنی از پروتئین تأمین کند.

عدس، لوبیا، توفو، تمپه، سیتان، نخود، بادام‌زمینی، غلات کامل، آجیل و دانه‌ها پروتئین تأمین می‌کنند. Academy of Nutrition and Dietetics تأیید می‌کند که رژیم‌های غذایی وگان که به‌درستی برنامه‌ریزی شده باشند، می‌توانند از نظر تغذیه‌ای برای بزرگسالان کافی باشند.

منبع · Academy of Nutrition and Dietetics، مقاله موضع‌گیری 2025

افسانه: پروتئین گیاهی 'ناقص' است.

با مصرف در طول یک روز عادی، گیاهان تمامی اسیدهای آمینه ضروری را تأمین می‌کنند.

ایده 'پروتئین مکمل' از دهه 1970 توسط خود نویسنده‌اش پس گرفته شد. سویا، کینوا، گندم سیاه و آمارانت به تنهایی پروتئین‌های کاملی هستند؛ حبوبات به علاوه غلات در طول یک روز بقیه را پوشش می‌دهند.

افسانه: گیاه‌خواران همیشه دچار کمبود B12 هستند.

B12 توسط میکروارگانیسم‌ها ساخته می‌شود. وگان‌ها به منبع مطمئنی از مکمل‌ها یا غذاهای غنی‌شده نیاز دارند.

برچسب‌های غذاهای غنی‌شده را بررسی کنید یا به طور مداوم مکمل B12 مصرف کنید. نیازها و دوزهای مناسب به سن، جذب و شرایط پزشکی بستگی دارد.

افسانه: سویا باعث مشکلات هورمونی در مردان می‌شود.

متاآنالیزهای آزمایش‌های انسانی هیچ اثری از سویا بر سطح تستوسترون یا استروژن نشان نمی‌دهند.

یک متاآنالیز در سال 2021 از 41 مطالعه (رید و همکاران، سم‌شناسی تولیدمثل) نشان داد که نه سویا و نه ایزوفلاون‌ها بر تستوسترون، تستوسترون آزاد یا استرادیول در مردان تأثیری ندارند.

افسانه: رژیم‌های گیاه‌خواری برای کودکان بی‌خطر نیستند.

رژیم‌های غذایی وگان برای کودکان نیازمند برنامه‌ریزی دقیق، مکمل‌یاری و نظارت حرفه‌ای است؛ شواهد در مورد رشد همچنان محدود است.

با یک متخصص تغذیه کودکان برای تأمین انرژی، پروتئین، B12، ویتامین D، ید، امگا-3، آهن و کلسیم کافی همکاری کنید و رشد و وضعیت مواد مغذی را تحت نظر بگیرید.

افسانه: نمی‌توان یک ورزشکار گیاه‌خوار بود.

ورزشکاران گیاه‌خوار مدال‌های المپیک، گرند اسلم، مراحل تور دو فرانس و اولتراماراتن‌ها را برنده می‌شوند.

پاتریک بابومیان (قوی‌ترین مرد جهان)، ونوس ویلیامز (تنیس)، لوئیس همیلتون (فرمول 1)، اسکات یورک (اولترارنینگ)، خط دفاعی گیاهی تنسی تایتانز — این لیست در حال رشد است.

افسانه: آهن از گیاهان جذب نمی‌شود.

آهن غیر‌هِم گیاهی کمتر جذب می‌شود؛ ویتامین C کمک‌کننده است، در حالی که چای و قهوه همراه با وعده‌های غذایی می‌توانند مانع جذب شوند.

عدس، توفو، تخم کدو و غلات غنی‌شده آهن تأمین می‌کنند؛ مرکبات، فلفل یا گوجه‌فرنگی اضافه کنید. نیازها متفاوت است و کمبود ممکن است نیازمند مکمل‌های تحت نظر پزشک باشد.

افسانه: کلسیم فقط از محصولات لبنی به دست می‌آید.

کلسیم از خاک می‌آید. گاوها آن را از علف می‌گیرند؛ شما می‌توانید گاو را حذف کنید.

توفوی کلسیم‌دار، شیرهای گیاهی غنی‌شده، کلم کیل و بوک چوی می‌توانند کلسیم قابل‌توجهی تأمین کنند. ارده، بادام، انجیر و حبوبات نیز مؤثر هستند؛ مقادیر و میزان جذب آن‌ها متفاوت است.

افسانه: غذای گیاهی همگی فوق فرآوری شده است.

ارزان‌ترین و سنتی‌ترین غذاهای گیاهی همگی کامل هستند: لوبیا، برنج، عدس، سبزیجات، میوه.

فست فود گیاهی وجود دارد — مانند هر فست فودی — اما رژیم غذایی گیاهی جهانی عمدتاً غذاهای کامل است: شیرو اتیوپی، دال هندی، لوبیا و برنج مکزیکی، مزه لبنانی، پاستا و فاجیولی ایتالیایی.

افسانه: انسان‌ها برای خوردن گوشت تکامل یافته‌اند، بنابراین به آن نیاز داریم.

انسان‌ها برای خوردن تقریباً هر چیزی که کار می‌کرد تکامل یافته‌اند. آنچه که برای انجام آن تکامل یافته‌ایم، لزوماً چیزی نیست که باید ادامه دهیم.

اجداد ما نیز به طور منظم با گرسنگی مواجه می‌شدند. امروزه، ما از یک عرضه پایدار انتخاب می‌کنیم. علم تغذیه مدرن، نه مطالب بی‌اهمیت تکاملی، به ما می‌گوید که چه چیزی ما را اکنون سالم نگه می‌دارد.

افسانه: حیواناتی که برای غذا پرورش داده می‌شوند، زندگی شادمانی دارند.

حبس صنعتی به‌ویژه در تولید مرغ و خوک گسترده است، اما هیچ درصد استاندارد جهانی واحدی برای آن وجود ندارد.

برچسب‌های بدون قفس، آزاد و ارگانیک برخی معیارها را بهبود می‌بخشند اما همچنان شامل تولیدمثل اجباری، جدایی مادران از فرزندان، قطع عضوهایی مانند کوتاه کردن منقار و کشتار در کسری کوچک از طول عمر طبیعی هستند.

افسانه: گاوها باید دوشیده شوند.

گاوها فقط پس از بارداری شیر تولید می‌کنند، برای تغذیه گوساله‌های خود — نه برای تغذیه انسان‌ها.

گاوهای شیری معمولاً به‌صورت مصنوعی تلقیح می‌شوند و گوساله‌ها اغلب بلافاصله پس از تولد جدا می‌شوند. برخی از ماده‌ها جایگزین می‌شوند؛ گوساله‌های نر ممکن است وارد تولید گوشت گوساله یا گوشت قرمز شوند.

افسانه: تخم مرغ یک 'هدیه' است که مرغ‌ها آزادانه می‌دهند.

مرغ‌های تخم‌گذار مدرن برای تولید حدود 300 تخم مرغ در سال نژادکشی شده‌اند، در حالی که اجداد وحشی آنها حدود 12 تخم مرغ تولید می‌کردند، که بدن آنها را خسته می‌کند.

بسیاری از جوجه‌کشی‌ها جوجه‌های نرِ مرغ‌های تخم‌گذار را می‌کشند زیرا تخم نمی‌گذارند. تعیین جنسیت در داخل تخم و برخی سیستم‌های دوکاربردی از این کار جلوگیری می‌کنند؛ شیوه‌ها بسته به کشور و تأمین‌کننده متفاوت است.

افسانه: ماهی‌ها درد را حس نمی‌کنند.

ماهی‌ها گیرنده‌های درد (nociceptors)، گیرنده‌های مواد افیونی (opioid receptors) و پاسخ‌های رفتاری به آسیب دارند که با درک درد سازگار است.

بررسی‌های بازبینی شده توسط متخصصین در مجلات Animal Cognition، Fish and Fisheries و Animal Sentience همگی نتیجه‌گیری می‌کنند که ماهی‌ها قادر به درک درد هستند. تخمین زده می‌شود سالانه 1 تا 3 تریلیون ماهی برای غذا کشته می‌شوند.

افسانه: کشتار 'انسانی' مشکل را حل می‌کند.

بیهوشی ممکن است با شکست مواجه شود، بنابراین سیستم‌های کشتار نیازمند بررسی وضعیت عدم هوشیاری و بیهوشی پشتیبان فوری هستند.

شکست در بیهوشی خطر خون‌گیری در وضعیت هوشیاری را در صورت عدم موفقیت بررسی‌ها و اقدامات پشتیبان ایجاد می‌کند. رفاه در کشتار شامل جابجایی، مهار و حمل‌ونقل نیز می‌شود.

افسانه: زنبورها در تولید عسل آسیب نمی‌بینند.

زنبورها شواهدی مرتبط با احتمال هوشمندی نشان می‌دهند؛ کلنی‌های تحت مدیریت با بیماری، آفت‌کش‌ها و فشارهای ناشی از برخی شیوه‌های زنبورداری مواجه هستند.

گاهی اوقات بال ملکه قطع می‌شود؛ عسل با آب شکر جایگزین می‌شود؛ کلونی‌ها برای قراردادهای گرده‌افشانی در سراسر قاره‌ها جابجا می‌شوند، با تلفات زیاد در طول مسیر.

افسانه: پشم بی‌ضرر است — گوسفندان نیاز به پشم‌چینی دارند.

گوسفندان پشمی اهلی به پشم‌چینی نیاز دارند زیرا برای پشم اضافی نژادکشی شده‌اند؛ گوسفندان وحشی به طور طبیعی پشم خود را می‌ریزند.

برخی از تولیدات پشم استرالیا از روش «میولسینگ» استفاده می‌کنند که پوست اطراف ناحیه کفل را برمی‌دارد؛ در برخی حوزه‌های قضایی استفاده از مسکن الزامی است. صادرات دام زنده خطرات رفاهی بیشتری ایجاد می‌کند.

افسانه: چرم فقط یک محصول جانبی از گوشت است.

چرم یک محصول مشترک به ارزش میلیاردها دلار است؛ زنجیره تأمین و هزینه را به اشتراک می‌گذارد.

فروش پوست به درآمد تولید گاو کمک می‌کند و چرم را به زنجیره تأمین گوشت و لبنیات پیوند می‌دهد. اهمیت اقتصادی پوست با قیمت‌های بازار تغییر می‌کند.

افسانه: خوردن غذای محلی مهم‌تر از گیاهخواری است.

حمل و نقل کمتر از 10% از انتشار گازهای گلخانه‌ای غذا را برای بیشتر محصولات تشکیل می‌دهد. آنچه می‌خورید مهم‌تر از منشا آن است.

متاآنالیز Poore & Nemecek در سال 2018 در Science نشان داد که تغییر از گوشت گاو به جایگزین‌های گیاهی محلی، انتشار گازهای گلخانه‌ای را بسیار بیشتر از خرید گوشت گاو محلی کاهش می‌دهد.

افسانه: گوشت گاو تغذیه شده با علف برای آب و هوا دوستانه است.

گوشت گاو تغذیه‌شده با علف همچنان اثرات قابل‌توجهی بر متان و کاربری زمین دارد؛ میزان انتشار گازها با سیستم تولید و مکان متفاوت است.

شبکه تحقیقات آب و هوا غذایی (FCRN، آکسفورد 2017) دریافت که سیستم‌های چرای دام نمی‌توانند انتشار گازهای گلخانه‌ای دام‌های خود را جبران کنند، حتی با فرض‌های خوشبینانه ترسیب کربن.

افسانه: شیر بادام از شیر گاو بیشتر آب مصرف می‌کند.

به ازای هر لیتر، شیر لبنی حدود 1.7× آب شیرین بیشتر و 18× زمین بیشتری نسبت به شیر بادام مصرف می‌کند.

شیر گاو: حدود 628 L آب در هر لیتر. شیر بادام: حدود 371 L. شیر سویا و جو دوسر حتی کمتر آب مصرف می‌کنند. (Poore & Nemecek 2018)

افسانه: سویا آمازون را نابود می‌کند، بنابراین گیاهخواران باعث جنگل‌زدایی می‌شوند.

حدود 77% از سویای جهانی به دام‌ها داده می‌شود، نه توسط انسان‌ها خورده می‌شود.

گیاهخواری که توفو می‌خورد، کسری بسیار ناچیزی از ردپای سویای فردی که مرغ یا گوشت خوک می‌خورد، استفاده می‌کند.

افسانه: گاوها 'خنثی از نظر کربن' هستند زیرا متان آنها بازیافت می‌شود.

متان در طول 20 سال حدود 80 برابر قوی‌تر از CO₂ است. افزودن آن به جو، سیاره را گرم می‌کند، والسلام.

بحث 'متان بیوژنیک' چرخه‌ها را با سهام اشتباه می‌گیرد. تا زمانی که گله‌های دام بزرگ باقی بمانند، متان بالای سطح قبل از صنعتی شدن باقی می‌ماند.

افسانه: گیاهخواری به تنهایی تفاوتی ایجاد نمی‌کند.

تغییر رژیم غذایی یکی از بزرگترین اقدامات اقلیمی فردی است که یک فرد می‌تواند انجام دهد.

Poore & Nemecek (2018) برآورد کردند که حذف جهانی محصولات حیوانی می‌تواند استفاده از زمین مرتبط با غذا را 76% و انتشار گازهای گلخانه‌ای را 49% کاهش دهد.

افسانه: گیاهخواری گران است.

ارزان‌ترین غذاهای اصلی روی زمین — برنج، عدس، لوبیا، جو دوسر، سیب‌زمینی، کلم — همگی گیاهی هستند.

حبوبات، عدس و غلات می‌توانند وعده‌های غذایی کم‌هزینه ایجاد کنند. هزینه‌ها به مکان و انتخاب‌های غذایی بستگی دارد؛ جایگزین‌های گوشتی تخصصی ممکن است گران‌تر از اقلام اصلی باشند.

افسانه: اگر سفر می‌کنید، نمی‌توانید گیاهخوار باشید.

تقریباً هر آشپزی روی زمین دارای غذاهای اصلی گیاهی تاریخی است — آنها اغلب ارزان‌ترین غذاهای محلی هستند.

شیروی اتیوپیایی، دال هندی، لوبیا مکزیکی، سوپ‌های لوبیا ایتالیایی، مزه‌های شامی، فو چای یا شوجین ریوری را امتحان کنید. درباره عصاره گوشت، کره، سس ماهی و سایر ترکیبات حیوانی سؤال کنید.

افسانه: گیاهخواری همه یا هیچ است.

هر وعده غذایی که جایگزین می‌کنید، آسیب را کاهش می‌دهد. با یک روز در هفته شروع کنید و از آنجا پیشرفت کنید.

Donald Watson در سال 1944 به ابداع کلمه 'vegan' کمک کرد. تعریف فعلی The Vegan Society شامل 'تا حد امکان و عملی' است. پیشرفت می‌تواند با تغییرات کوچک آغاز شود.

افسانه: گیاهخواری یک چیز غربی، سفیدپوست و طبقه متوسط است.

قدیمی‌ترین سنت‌های پیوسته گیاه‌خواری و وگان در جنوب آسیا، شرق آسیا، شرق آفریقا و آمریکای میانه قرار دارند.

جینیسم (حدود 2500 سال)، آشپزی معابد بودایی، غذاهای ساتویک هندو، روزه‌داری ارتدوکس اتیوپی، ایتال راه‌آیین، جامعه بیشنوی، ذرت-لوبیا-کدو آمریکای میانه قبل از استعمار — گیاه‌خواری قدیمی‌تر، گسترده‌تر و جهانی‌تر از برندسازی غربی مدرن آن است.

افسانه: ما همیشه گوشت خورده‌ایم — این یک سنت است.

ما همیشه گیاهان خورده‌ایم. گوشت برای تقریباً تمامی انسان‌ها در طول تاریخ کمیاب، گران و فصلی بود.

متوسط مصرف گوشت جهانی امروز چندین برابر بیشتر از هر زمان دیگری قبل از قرن بیستم است. گوشت صنعتی یک چیز جدید است؛ خوردن غذاهای گیاهی پایه است.

افسانه: اگر همه گیاهخوار شوند، حیوانات اهلی منقرض می‌شوند.

گاوها، خوک‌ها و مرغ‌های پرورشی به تعداد فعلی خود وجود دارند زیرا ما آنها را به میلیاردها نفر تولید می‌کنیم؛ آنها 'منقرض' نمی‌شوند، بلکه تولید آنها متوقف می‌شود.

خویشاوندان وحشی وضعیت‌های حفاظتی متفاوتی دارند؛ نیاکان گاو (aurochs) منقرض شده‌اند. کاهش تولید دام می‌تواند زمین را برای احیای زیستگاه آزاد کند.

افسانه: امگا 3 فقط از ماهی به دست می‌آید.

ماهی‌ها امگا 3 خود را از جلبک‌ها دریافت می‌کنند. شما هم می‌توانید — مستقیماً.

بذر کتان، دانه چیا، شاهدانه و گردو ALA تأمین می‌کنند؛ روغن جلبک گاهی اوقات DHA و گاهی EPA را مستقیماً فراهم می‌کند. تبدیل ALA به EPA و DHA محدود است.

افسانه: رژیم‌های گیاه‌خواری باعث ریزش مو می‌شوند.

ریزش مو دلایل بسیاری دارد؛ انرژی یا مواد مغذی ناکافی می‌تواند در هر رژیم غذایی در آن نقش داشته باشد.

اگر پس از تغییر رژیم غذایی موها نازک شد، برای ارزیابی دلایل تغذیه‌ای و سایر علل اقدام کنید. رفع کمبود تأییدشده ممکن است کمک کند، اما نتایج به علت آن بستگی دارد.

افسانه: گوشت برای ساخت عضله لازم است.

عضلات از اسیدهای آمینه و تمرینات مقاومتی ساخته می‌شوند، نه از حیوانات.

صدها بدن‌ساز و ورزشکار قدرتی گیاه‌خوار — پاتریک بابومیان، نیمای دلگادو، توره واشنگتن — این نکته را ثابت می‌کنند. پروتئین کافی از گیاهان این کار را انجام می‌دهد.

افسانه: خرچنگ‌ها و لابسترها درد را حس نمی‌کنند.

سخت‌پوستان ده‌پا در بریتانیا و بسیاری از حوزه‌های قضایی دیگر رسماً به عنوان موجودات حسگر شناخته می‌شوند.

بررسی LSE در سال 2021 برای دولت بریتانیا 'شواهد علمی قوی' را یافت که سخت‌پوستان ده‌پا درد را تجربه می‌کنند. جوشاندن آنها زنده در بیشتر کشورها هنوز یک عمل رایج است.

افسانه: اگر گاوها کشته نشوند، لبنیات بدون ظلم است.

گاوهای شیری در حدود 5 سالگی، یک چهارم طول عمر طبیعی خود، کشته می‌شوند، زمانی که تولید شیر کاهش می‌یابد.

گوساله‌ها معمولاً زود جدا می‌شوند، اگرچه سیستم‌های تماس گاو و گوساله نیز وجود دارند. گوساله‌های نر لبنی ممکن است وارد تولید گوشت گوساله یا گوشت قرمز شوند و گاوهای شیری حذفی نیز گوشت تولید می‌کنند.

افسانه: شکار اخلاقی‌تر از خرید گوشت است.

هر دو با کشتن یک موجود حسگر برای طعم به پایان می‌رسند، در حالی که جایگزین‌های گیاهی وجود دارد.

شکار همچنین بسیاری از حیوانات را زخمی می‌کند که فرار می‌کنند تا به آرامی بمیرند. گوشت 'وحشی' کسری ناچیزی از مصرف است — برای تقریباً همه، سؤال این است که آیا گوشت پرورشی بخرند یا نه، نه اینکه شکار کنند.

افسانه: گوشت پرورشی ما را نجات خواهد داد — نیازی به تغییر الان نیست.

گوشت کشت شده (lab-grown meat) سال‌ها با همترازی قیمت در مقیاس فاصله دارد؛ پنجره زمانی اقلیمی اکنون در حال بسته شدن است.

زمان‌بندی و مقیاس پذیرش گوشت‌های کشت‌شده همچنان نامشخص است. IPCC پیش‌بینی می‌کند که دمای زمین در آینده نزدیک به 1.5 °C برسد؛ کاهش آلاینده‌ها در حال حاضر، از جمله از طریق تغییرات رژیم غذایی، اهمیت دارد.

افسانه: برای حفظ مراتع به گاو نیاز داریم.

مراتع بومی با گیاه‌خواران وحشی مانند گاومیش، گوزن و آنتلوپ تکامل یافته‌اند — نه گاوهای صنعتی.

نتایج احیای مراتع به اقلیم، خاک و تاریخچه چرای دام بستگی دارد. چرای مناسب، استفاده از گیاه‌خواران بومی یا بازگرداندن طبیعت (rewilding) هر کدام می‌توانند در اکوسیستم‌های خاص نقشی داشته باشند.

افسانه: کشاورزی گیاهی حیوانات بیشتری را نسبت به گوشت می‌کشد.

دامپروری همچنین به محصولات خوراک دام و چراگاه نیاز دارد؛ کاهش مصرف غذاهای حیوانی می‌تواند تقاضا برای زمین‌های کشاورزی را کاهش دهد.

دامپروری با در نظر گرفتن چراگاه و زمین‌های زراعی برای خوراک دام، بیشترین سهم از زمین‌های کشاورزی را به خود اختصاص می‌دهد. رژیم‌های غذایی گیاه‌پایه می‌توانند تقاضا برای زمین را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهند، اگرچه کشاورزی زراعی نیز به حیات وحش آسیب می‌رساند.

افسانه: رستوران‌ها گیاهخواران را جای نمی‌دهند.

بسیاری از رستوران‌ها گزینه‌های گیاهی (vegan) ارائه می‌دهند، اما دسترسی به آن‌ها بسته به زنجیره رستوران‌ها، شهر و کشور متفاوت است.

HappyCow بیش از 270,000 مکان را در سراسر جهان فهرست کرده است که شامل رستوران‌ها و فروشگاه‌ها می‌شود. هنگام سفر از فیلترهای آن و یک کارت عبارت برای پرسش در مورد مواد تشکیل‌دهنده استفاده کنید.

افسانه: آشپزی گیاهی زمان بیشتری می‌برد.

غذاهای گیاهی سریع شامل انواع خوراک‌های تفت‌داده (stir-fries)، لوبیا روی نان تست و پاستای گوجه‌فرنگی هستند؛ زمان پخت دال به نوع عدس استفاده‌شده بستگی دارد.

لوبیاهای کنسروی، عدس‌های زودپز و سبزیجات منجمد باعث صرفه‌جویی در زمان می‌شوند. حبوبات خشک و برخی غلات کامل زمان بیشتری می‌برند، بنابراین پخت دسته‌ای (batch cooking) می‌تواند کمک‌کننده باشد.

افسانه: همیشه گرسنه خواهید بود.

گیاهان حجیم هستند — فیبر و آب شما را در هر کالری بیشتر از غذاهای حیوانی فرآوری شده سیر نگه می‌دارند.

مطالعات نشان می‌دهند که وعده‌های غذایی گیاهی در هر کالری رضایت‌بخش‌تر از وعده‌های غذایی همه‌چیزخوار معادل هستند. نکته این است که به اندازه کافی بخورید — نه کمتر بخورید.

افسانه: رژیم‌های غذایی بومی ثابت می‌کنند که انسان‌ها به گوشت نیاز دارند.

بیشتر غذاهای قبل از دوران صنعتی عمدتاً گیاهی بودند، با گوشت به عنوان یک همراه کوچک.

غذاهای سنتی مدیترانه‌ای، آندی، آمریکای میانه، جنوب آسیا، شرق آسیا و شرق آفریقا همگی بر پایه غلات، لوبیا، سبزیجات و میوه با گوشت به عنوان چاشنی یا غذای مهمانی ساخته شده‌اند، نه غذای اصلی.

افسانه: گیاهخواری ارزش‌های غربی را به فرهنگ‌های دیگر تحمیل می‌کند.

طولانی‌ترین سنت‌های اخلاقی گیاهی، هندی (جین، هندو، بودایی)، اتیوپیایی، راه‌آیین و بودایی شرق آسیا هستند.

گیاه‌خواری مدرن غربی یک برداشت جدید از این سنت‌ها است، نه برعکس.

افسانه: گیاهخواران قضاوتگر و بی‌نشاط هستند.

بیشتر گیاهخواران فقط می‌خواهند شام بخورند. کلیشه‌ها آسان‌تر از گفتگوها هستند.

آنچه مردم اغلب به عنوان 'قضاوت' می‌شنوند، ناراحتی ناشی از عدم تطابق ارزش‌ها است. گیاهخوارانی که می‌شناسید بیشتر دال می‌پزند، بوریتو می‌خورند و از زندگی خود لذت می‌برند.