Vegan her yerde

Tartışmasız Avrupa'nın vegan başkenti: tamamen vegan süpermarketler, sıradan sokak tezgahlarında vegan döner ve köri soslu sosis ve tek bir ana yemek yerine bitki bazlı menüler sunan yüzlerce restoran.

Dünyadaki en yüksek kişi başına vegan yoğunluklarından birine sahip. Çoğu restoran vegan yemekleri işaretler, birçoğu tamamen bitki bazlıdır ve standart meze masası hiçbir ikame gerektirmez.

Dünyadaki her mutfak artı yasal olarak zorunlu alerjen etiketlemesi. Pazarlar, zincirler ve lüks restoranların hepsi işaretlenmiş vegan menülere sahiptir ve özel vegan restoranlar Etiyopya, Sri Lanka, Çin ve modern İngiliz mutfaklarını kapsar.

Yoğunluk sorunu çözüyor: vegan Çin, Etiyopya, Karayip, Hint, İsrail ve lokanta yemeklerinin hepsi birkaç metro durağı içinde bulunabilir ve çoğu restoran isteğe göre bir yemeği uyarlayabilir.

Budist tapınak ağı ve uzun vadeli uluslararası bir topluluk sayesinde Tayland için bile sıra dışı bir jay ve vegan mutfak konsantrasyonu. Kuzey Tayland yemekleri, balık sosu çıkarıldığında kolayca adapte olur.

Yasal olarak zorunlu alerjen etiketlemesi ve yoğun süpermarket rekabeti, Birleşik Krallık'ı bitki bazlı beslenmek için en basit yerlerden biri haline getiriyor. Zincirler yıl boyunca işaretlenmiş vegan menüler sunar ve Veganuary ana akım bir perakende etkinliğidir.

Kişi başına düşen vegan oranıyla dünyanın en vegan ülkelerinden biri. Koşer et ve süt ürünleri ayrımı, 'parve' etiketlemesinin bir üründe süt ürünü olmadığını zaten size bildirmesi anlamına gelir ve günlük meze sofrası nohut, tahin, salata ve ekmekten oluşur.

Avrupa'nın en büyük vegan ürün pazarı. Süpermarketlerde geleneksel fiyatlarla kendi markalarına ait vegan ürünler bulunur, V-Label sertifikası her yerdedir ve her orta büyüklükteki şehirde birden fazla tamamen vegan mutfak mevcuttur.

Bitki bazlı beslenme için dünyanın en kolay büyük ülkesi: muazzam bir vejetaryen geleneği, çoğu öğünün merkezinde bakliyat ve vegan kelimesi var olmadan çok önce süt ürünleri içermeyen bölgesel mutfaklar. Dikkat edilmesi gereken tek şey, restoran yemeklerinde ev yemeklerinden çok daha fazla bulunan "ghee" ve "paneer"dir.

Polonya'nın vegan sahnesi hızla büyüdü ve Varşova şu anda Avrupa'da kişi başına düşen en yüksek vegan restoran sayılarından birine sahip. Geleneksel Polonya yemekleri kolayca adapte edilebilir: Patates, lahana, mantar, karabuğday ve turşular zaten mutfağın merkezinde yer alıyor.

Portekiz, kamu kantinlerinde vegan bir seçenek bulundurmayı yasal olarak zorunlu kılıyor ve Lizbon'un restoran ortamı da bunu takip etti. Fasulye güveçleri, ızgara sebzeler, ekmek ve zeytinyağı, deniz ürünleri geleneğinin dışında güvenilir bir temel oluşturuyor.

Ortodoks oruç günleri, bitki bazlı yiyeceklerin niş bir gelenek olmaktan ziyade ana akım, günlük bir gelenek olduğu anlamına gelir. 'Beyaynetu' — mercimek, bezelye ve sebze güveçlerinin injera üzerinde sunulduğu bir tabak — isterseniz, ülkenin çoğunun Çarşamba ve Cuma günleri yediklerini yemiş olursunuz.

Mısır, fasulye ve acı biber üzerine kurulu bir mutfağın üzerine katmanlaşan büyük ve büyüyen bir vegan sahne. "Soy al pastor"lu vegan taqueríalar artık bir yenilikten çok bir demirbaş haline geldi.

Budist 'chay' mutfağı, Vietnam'a ülke çapında tamamen bitki bazlı mutfaklardan oluşan bir ağ kazandırmıştır ve günlük yemek kültürü pirinç, otlar, tofu ve sebzeler üzerine kuruludur. Balık sosu en büyük engeldir ve neredeyse her sosun içinde gizlidir.

Bölgeye göre muazzam farklılıklar. Kıyı şehirleri ve üniversite kasabaları yoğun vegan altyapıya sahipken; kırsal bölgeler süpermarket temel gıdalarına ve Meksika, Etiyopya, Hint ve Tayland restoranlarının bitki bazlı kenarlarına dayanır.

Tempeh burada icat edildi, tofu her yerde ve hindistan cevizi sütü süt ürünlerinin yerini tamamen alıyor. Ana engeller, sambal ve kızartmalardaki karides ezmesi (terasi) ve balık sosudur.

Süt ürünleri yerine hindistan cevizi sütü, Tayland mutfağını doğal bir uyum haline getiriyor ve yıllık Jay (เจ) festivali, sarı bayraklı vegan tezgahlarından oluşan kalıcı bir altyapı bırakmıştır. İşin püf noktası, bir malzeme yerine tuz olarak kullanılan balık sosu, istiridye sosu ve karides ezmesidir.

Zeytinyağlı geleneği (zeytinyağında pişirilmiş ve soğuk servis edilen sebzeler) Türk mutfağının vegan olan bütün bir kategorisini oluşturur. Meze masaları, bakliyatlar ve ekmekler gerisini tamamlar.

Cucina povera, bitki bazlı bir arşivdir: pasta e fagioli, ribollita, pasta alla norma, marinara. Güneyde kuru makarna yumurtasızdır ve 'senza derivati animali' artık tanınan bir menü ifadesidir.

Tapas kültürü, tamamı vegan bir menüyü barındırır: pan con tomate, patatas bravas, pimientos, zeytin, gazpacho ve escalivada. Buradaki tuzak ise sebze bazlı gibi görünen yemeklerde jamón ve ton balığının bulunmasıdır.

Gündelik tabak — pirinç, fasulye, farofa, salata — zaten bitki bazlıdır ve kilo ile açık büfeler, pazarlık yapmadan tam bir öğün oluşturmanıza olanak tanır. İstisna feijoada ve fasulye kaplarında kullanılan domuz yağıdır.

Meksika mutfağının temeli — mısır, fasulye, acı biber, kabak, domates, avokado — tamamen bitki bazlıdır. Problemler refried fasulyelerde ve masada kullanılan domuz yağı, varsayılan olarak serpiştirilen peynir ve pilavdaki tavuk suyundan kaynaklanır.

Kore tapınak mutfağı (사찰음식) tamamen bitki bazlıdır ve giderek daha görünür hale gelmektedir; banchan kültürü ise bir yemeğin sebzeli mezelerden oluşturulabileceği anlamına gelir. Engeller hamsi suyu, kimchi'deki balık sosu ve yumurta garnitürleridir.

Budist tapınak mutfağı olan Shojin ryori, dünyanın en eski tamamen bitki bazlı geleneklerinden biridir — ancak gündelik Japon yemekleri palamut pullarından yapılan dashi üzerine kuruludur, bu yüzden 'vejetaryen' yemekler genellikle bitki bazlı değildir.