Temel argüman
Veganizm sol görüş değildir — ve öyle ele alınması bir hatadır
Avrupa veya Kuzey Amerika'da çoğu kişiye bir veganı hayal etmelerini söyleyin, bir diyetten önce bir siyasi tip tanımlayacaklardır. Bu ilişkilendirme yenidir, büyük ölçüde tesadüfidir ve hareketin karşılaştığı en büyük kendi kendine dayatılan engeldir. Bu sayfa argümanı tam olarak ortaya koyar: veganizmin gerçekte ne iddia ettiği, bu iddiaların neden ideolojik olmadığı ve hareketin ilgisiz bir siyasi programla birleştirildiğinde her seferinde ne kaybettiği.
Kısaca argüman
- İddialar ampiriktir
- Duyarlılık, emisyonlar, arazi kullanımı ve beslenme kanıt sorunlarıdır. Bunlar parti bildirgeleriyle değil, verilerle çözülür veya tartışılır.
- Sonuç etiktir, ekonomik değil
- "Önlenebilir zulmün bedelini ödeme" kişisel davranışla ilgili bir kuraldır. Piyasa ekonomileri, özel mülkiyet ve dini gelenekle uyumludur.
- Kodlamanın maliyeti dönüşüm kaybıdır
- Kimlik koruyucu akıl yürütme iyi belgelenmiştir: insanlar, kanıt ne kadar iyi olursa olsun, bir dış grup kimliğine bürünmüş olarak gelen kanıtları reddederler.
- Sandıklar noktayı kanıtlıyor
- Çiftlik hayvanı refahı önlemleri, hiçbir partizan koalisyonunun tek başına ulaşamayacağı süper çoğunluklarla geçer — Kaliforniya'nın 12. Önergesi 2018'de oyların %63'ünü aldı.
Veganizm gerçekte ne iddia ediyor
Kültürü bir kenara bırakın, veganizm kısa bir argümandır. Gıda için yetiştirilen hayvanlar duyarlıdır: acı, korku ve en azından domuzlar ve kargagiller söz konusu olduğunda, bir tür beklenti hissederler. Endüstriyel hayvan tarımı bu acıyı yılda kabaca 80 milyar kara hayvanı ölçeğinde uygular ve bunu beslenme açısından gerekli olmayan bir ürün için yapar. Bu ürünü üretmek, dünyanın tarım arazisinin yaklaşık %77'sini kullanırken, kalorisinin yaklaşık %18'ini sağlar. Çeşitli bitki temelli bir diyet, her yaşam evresinde beslenme ihtiyaçlarını karşılar. Bu nedenle, alternatifler mevcutken, ürünü satın almak haklı çıkarılması zordur.
Bu zincirdeki her adım, sıradan türden ampirik veya ahlaki bir iddiadır. Herhangi birine kanıtlarla saldırabilirsiniz. Dürüstçe yapamayacağınız şey, onlara gelir vergisinin en yüksek oranı hakkındaki bir pozisyonla saldırmaktır, çünkü argümanın hiçbir adımı bundan bahsetmez.
Kodlama nasıl gerçekleşti
Üç şey birleşti. Birincisi, 1970'ler ve 1980'lerde İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'nde hayvan savunuculuğu, nükleer karşıtı ve apartheid karşıtı sol ile örgütleyicileri, taktikleri ve sokak mobilyalarını paylaştı, bu nedenle o estetiği miras aldı. İkincisi, 2000'lerden itibaren iklim iletişimi, anketlerde en güvenilir partizan konulardan biri haline geldi ve hayvancılık bir iklim hikayesi olduğu için veganizm aynı sipere çekildi. Üçüncüsü ve en yıkıcısı, hareketin bir kısmı veganizmi daha geniş bir kapitalizm karşıtı programın bir tahtası olarak tanımlamayı seçti ve hayvanlar üzerinde anlaşmayı diğer her şey üzerinde anlaşmaya bağlı hale getirdi.
Bunların hiçbiri kaçınılmaz değildi. Hayvan refahının derin muhafazakar kökleri vardır: dünyanın ilk hayvan koruma tüzüğü olan 1822 Martin Yasası, Tory egemen bir Parlamento tarafından çıkarıldı ve RSPCA iki yıl sonra kraliyet ve din adamı himayesiyle kuruldu. Fabrika çiftçiliğine karşı dini ve muhafazakar bir dava yapan en çok okunan modern kitap olan Matthew Scully'nin Dominion'u, bir Cumhuriyetçi başkan için konuşma yazarı tarafından yazıldı.
Bir doğum sandığındaki domuz, nasıl oy kullandığınızı bilmez ve bunu yapan bir hareket tarafından kurtarılmayacaktır.
Kodlamanın maliyeti
Siyasi psikolojinin bundan sonra olanlar için bir adı vardır. Olgusal bir iddia partizan bir işaret taşıdığında, insanlar bunu hangi ifadenin doğru olduğu sorusundan ziyade hangi gruba ait oldukları sorusu olarak işlerler — Dan Kahan'ın kültürel-biliş çalışması, daha yüksek bilimsel okuryazarlığın kutuplaşmayı daha da kötüleştirdiğini buldu, çünkü daha iyi bilgilendirilmiş insanlar kendi taraflarını savunmada daha iyidir.
Pratik sonuç, bir mezbahadan gelen görüntülerle ikna olabilecek bir çiftçi, kilise müdavimi veya küçük işletme sahibinin asla görüntülere ulaşamamasıdır. Pankarttaki bayrağı görür, mesajın başka birine yönelik olduğu sonucuna varır ve okumayı bırakır. O ahırdaki hayvanlar, bir markalaşma kararının bedelini öder.
- Seçmenlerin yarısı argümandan peşinen dışlanır.
- Savunucular, sahip olmadıkları ilgisiz pozisyonları savunmak zorunda kalır.
- Rakipler, kanıtlarla asla ilgilenmeyen kolay bir reddetme elde eder.
- Kafes yasakları için oy verecek yasa koyucular, hareketle fotoğraflanmaktan kaçınır.
Sandık ne gösteriyor
Hayvan refahı soruları doğrudan seçmenlere, parti markasından arındırılmış olarak sunulduğunda, hiçbir siyasi koalisyonun tek başına sağlayamayacağı farklarla kazanırlar. Massachusetts, 2016'da çiftlik hayvanlarının kapatılmasıyla ilgili 3. Soruyu oyların yaklaşık %78'iyle onayladı. Kaliforniya, 2018'de 12. Önergesini yaklaşık %63 ile geçirdi ve 2023'te ABD Yüksek Mahkemesi, National Pork Producers Council v. Ross davasında bunu onadı. Avrupa Birliği'nde, Kafes Çağını Bitir vatandaş girişimi, her üye devlette 1,4 milyondan fazla doğrulanmış imza topladı.
Bu rakamlara ancak kağıttaki soru hayvanlarla ilgili olduğu için ulaşılabilir. Aynı soru kapitalizm hakkında bir mücadele olarak çerçevelendiği anda, destek bir bloğun boyutuna düşer.
Ayrıştırma ne anlama gelmiyor
Ayrıştırma, sessizlik anlamında depolitizasyon değildir. Kafesleri sona erdirmek, canlı ihracatı yasaklamak ve sübvansiyonları reforme etmek siyasi eylemlerdir ve siyasi mücadeleler gerektirir. Ayrıca tüm siyasi geleneklerin hayvan etiğine aynı yoldan ulaştığını iddia etmek anlamına da gelmez: ulaşmazlar ve yollar önemlidir.
Hayvanlar üzerinde anlaşmayı başka herhangi bir şey üzerinde anlaşmaya bağlı kılmayı reddetmek anlamına gelir. Bir muhafazakarın, bir liberteryenin, bir liberalin ve bir sosyalistin her birinin kendilerine hitap edildiğini tanıyabileceği argümanlar yazmak anlamına gelir. Ve et yiyen kişiye siyasi bir düşmandan ziyade potansiyel bir müttefik olarak davranmak anlamına gelir.
İnsanların sorduğu sorular
Veganizm doğası gereği sol görüşlü müdür?
Hayır. Öncülleri hayvan duyarlılığı, çevresel etki ve beslenme ile ilgilidir ve bunların hiçbiri ekonomi veya sosyal politika hakkında bir pozisyon gerektirmez. Muhafazakar, dini, liberteryen ve liberal geleneklerin tümü, endüstriyel hayvan çiftçiliğine karşı çıkmak için kaynaklar içerir — bunlar arasında yönetim, zulüm karşıtlığı, mülkiyet görevleri ve zarar azaltma vardır.
Muhafazakar ve vegan olunabilir mi?
Evet ve bunun uzun bir geleneği vardır. 1822 Martin Yasası ve RSPCA'nın kuruluşu muhafazakar başarılardı, Roger Scruton açıkça gelenekçi bir konumdan hayvanlara karşı bakım görevlerini savundu ve Matthew Scully'nin Dominion'u Hıristiyan muhafazakarlığından davayı ortaya koyar.
Her etik hareketin bir siyasi tarafı yok mudur?
Çoğu geniş bir çekicilikle başlar ve bir fraksiyon için üyelik rozeti haline geldiklerinde bunu kaybeder. Sigara karşıtı, emniyet kemeri ve alkollü araç kullanma karşıtı kampanyalar, tam da asla partizan mülkiyeti haline gelmedikleri için başarılı oldu. Hayvan savunuculuğu da aynısını yapabilir.
Kaynaklar
Devam et
Zarar
Kutuplaşma hayvanlara mal oluyor: partizan etiketleme sahiplenmeyi nasıl etkiliyor
Dürüst bir muhasebe
Sol anlatıya nasıl zarar verdi: ikiyüzlülük, ele geçirme, kutuplaştırma, eylemsizlik
Aynı yere giden başka bir yol
Endüstriyel hayvancılığa karşı muhafazakâr argüman
Serbest piyasalar, dürüst fiyatlar
Liberteryen argüman: sübvansiyonlar, dışsallıklar ve dürüst etiketler
Veri: yukarıda bağlantısı verilen birincil mevzuat, hakemli araştırmalar ve adlandırılmış kaynaklar · CC BY 4.0 altında bir geri bağlantı ile ücretsiz yeniden kullanım.