آب، آلودگی و غذا: از سفره‌های زیرزمینی تا مناطق مرده

سه نوع آب، یک حسابداری صادقانه

آب سبز باران است؛ آب آبی آبیاری و آب‌های زیرزمینی است؛ آب خاکستری حجمی است که برای رقیق کردن آلودگی لازم است. اعداد اصلی مربوط به دامداری اغلب به عنوان «بیشتر باران» رد می‌شوند، اما تنها آب آبی و خاکستری همچنان با اختلاف زیادی به نفع گیاهان است و این آب آبی و خاکستری است که سفره‌های زیرزمینی را خالی کرده و رودخانه‌ها را مسموم می‌کند.

تخلیه سفره‌های زیرزمینی مشکل خوراک دارد

در دشت‌های بلند ایالات متحده، سهم بزرگی از پمپاژ آب اوگالالا برای آبیاری ذرت علوفه‌ای و یونجه استفاده می‌شود. الگوهای مشابهی در شمال هند، شبه‌جزیره ایبری و شمال چین دیده می‌شود. هنگامی که سفره‌های زیرزمینی سریع‌تر از آنکه دوباره پر شوند کاهش می‌یابند، آب قرض گرفته نمی‌شود — بلکه مصرف می‌شود.

آلودگی مواد مغذی و مناطق مرده

عملیات متمرکز دامداری کود حیوانی بیشتری تولید می‌کند که زمین‌های اطراف قادر به جذب آن نیستند. نیتروژن و فسفر به آبراه‌ها می‌رسند، باعث رشد جلبک‌ها می‌شوند و پوسیدگی این جلبک‌ها اکسیژن را از بین می‌برد. نتیجه مناطق هیپوکسیک است که ماهی‌ها و بی‌مهرگان نمی‌توانند در آن زنده بمانند و سالانه در خلیج مکزیک، دریای بالتیک و دریای چین شرقی تکرار می‌شوند.

• انتشار آمونیاک از کود حیوانی همچنین باعث آلودگی هوای ذرات معلق می‌شود که با مرگ‌های زودرس مرتبط است.
• باقیمانده‌های آنتی‌بیوتیک و هورمون‌ها همراه با مواد مغذی وارد آبراه‌ها می‌شوند.
• جوامع نزدیک به عملیات‌های بزرگ هزینه‌های بهداشتی و ارزش املاک را متحمل می‌شوند که بازار هرگز قیمت‌گذاری نمی‌کند.

چه اتفاقی می‌افتد وقتی رژیم‌های غذایی تغییر می‌کنند

مدل‌سازی تغییر رژیم‌های غذایی ملی به طور مداوم کاهش‌های دو رقمی در مصرف آب آبی و کاهش‌های بزرگتر در پتانسیل اوتروفیکاسیون را گزارش می‌دهد، زیرا غذاهای گیاهی مرحله تبدیل خوراک دام را که در آن بیشترین تلفات آب و مواد مغذی رخ می‌دهد، حذف می‌کنند.