استدلال لیبرترین: یارانه‌ها، هزینه‌های خارجی و برچسب‌های صادقانه

خلاصه استدلال

نهاده یارانه‌ای

محصولات خوراکی و تولید دام از طریق سیاست مشترک کشاورزی اتحادیه اروپا و لایحه کشاورزی ایالات متحده حمایت عمومی قابل توجهی دریافت می‌کنند.

هزینه خارجی‌شده

آلودگی آب، کیفیت هوا، خطر بیماری‌های مشترک انسان و دام و مقاومت آنتی‌میکروبی بر دوش همسایگان و مالیات‌دهندگان است، نه تولیدکنندگان.

اطلاعات محدودشده

قوانین منع افشاگری در کشاورزی، مستندسازی مخفیانه را جرم یا مشمول جریمه مدنی می‌کند و اطلاعات مورد نیاز مصرف‌کنندگان را سرکوب می‌کند.

برچسب‌های محافظت‌شده

دعاوی حقوقی بر سر استفاده از واژه‌های «شیر»، «برگر» و «سوسیس» برای محصولات گیاهی، حمایت‌گرایی در لباس حمایت از مصرف‌کننده است.

قیمت روی صندوق، قیمت محصول نیست

یک بازار کارآمد نیاز دارد که شخصی که از معامله سود می‌برد، هزینه‌های آن را نیز متقبل شود. دامداری صنعتی به طور سیستماتیک این قاعده را نقض می‌کند. پول عمومی از محصولات خوراکی و عملیات دامداری حمایت می‌کند؛ تالاب‌های کود و انتشار آمونیاک هزینه‌هایی را به مالکان املاک مجاور تحمیل می‌کند؛ استفاده معمول از آنتی‌میکروبیال‌ها در دامداری به مقاومتی کمک می‌کند که هزینه‌های آن به بیمارستان‌ها تحمیل می‌شود؛ و خطر سرریز بیماری‌های مشترک انسان و دام از سیستم‌های متراکم بر دوش همه است.

هیچ‌کدام از اینها اعتراض به گوشت نیست. آنها اعتراض به قیمتی هستند که دروغ می‌گوید. یک لیبرترین دلیلی برای دفاع از قیمت دروغین ندارد.

منع افشاگری: دولت از یک صنعت در برابر اطلاعات محافظت می‌کند

در ایالات متحده، چندین ایالت قوانینی را تصویب کردند که ضبط مخفیانه در تأسیسات کشاورزی را جرم‌انگاری می‌کند. دادگاه‌های فدرال تعدادی از آنها را به دلایل آزادی بیان در آیداهو، یوتا، آیووا و کانزاس و دیگر ایالت‌ها باطل یا تا حدی رد کرده‌اند. وجود این قوانین خود اعترافی است: شیوه‌های صنعت نمی‌توانند از مستندسازی جان سالم به در ببرند، بنابراین از دولت خواسته شد که مستندسازی را ممنوع کند.

هر نظری که درباره حیوانات دارید، بازار نمی‌تواند کار کند وقتی تولیدکنندگان از قانون‌گذاری برای جلوگیری از آگاهی خریداران از آنچه می‌خرند استفاده می‌کنند.

گوشت ارزان پیروزی بازار نیست. این یک یارانه، یک هزینه خارجی و یک قانون علیه دوربین‌هاست.

حمایت‌گرایی برچسب

این الگو در برچسب‌گذاری تکرار می‌شود. لابی‌های دامداری در سراسر اتحادیه اروپا و چندین ایالت آمریکا برای ممنوعیت استفاده محصولات گیاهی از واژه‌هایی مانند «برگر»، «سوسیس» یا «شیر» فشار آورده‌اند. توجیه اعلامی سردرگمی مصرف‌کننده است؛ هیچ مدرک جدی از چنین سردرگمی وجود ندارد و اثر آن افزایش هزینه‌های بازاریابی یک محصول رقیب است.

موضع ثابت بازار آزاد برعکس است: افشای دقیق مواد تشکیل‌دهنده و روش تولید را روی هر محصول، چه حیوانی و چه گیاهی، الزامی کنید و بگذارید خریداران تصمیم بگیرند.

• —سیستم محبس‌سازی را روی بسته‌بندی افشا کنید، همانطور که برچسب‌گذاری تخم‌مرغ در اتحادیه اروپا انجام می‌دهد.
• —بگذارید واژه‌های مقایسه‌ای در جایی که محصول به طور دقیق توصیف شده است، باقی بمانند.
• —تحقیقات پروتئین گیاهی را با همان شرایط تحقیقات دامداری تأمین مالی کنید، یا هیچکدام را تأمین نکنید.

یک اقتصاد دامداری مقررات‌زدایی‌شده چگونه خواهد بود

یارانه‌های تولید را حذف کنید و هزینه‌های خارجی را قیمت‌گذاری کنید، آنگاه محصولات حیوانی در مقایسه با پروتئین‌های گیاهی به طور قابل توجهی گران‌تر می‌شوند. تحلیل‌های حسابداری هزینه واقعی در غذا به طور مداوم نشان می‌دهد که گوشت و لبنیات بزرگترین هزینه‌های پنهان را در میان هر دسته غذایی دارند. نتیجه ممنوعیت نیست؛ بلکه یک بخش دامداری کوچک‌تر، گران‌تر و با رفاه بالاتر و یک بخش گیاهی بسیار بزرگ‌تر است — نتیجه‌ای که با قیمت‌ها به دست می‌آید نه با ممنوعیت‌ها.

این یک برنامه سیاستی است که یک لیبرترین می‌تواند بدون اینکه حتی یک فرض از فلسفه حقوق حیوانات را بپذیرد، از آن حمایت کند.

سوالاتی که مردم می‌پرسند

منابع

• صندوق دفاع حقوقی حیوانات — ردیاب دعاوی قضایی منع افشاگری در کشاورزی
• دیوان محاسبات اروپا — بررسی‌های هزینه‌های سیاست مشترک کشاورزی
• سازمان بهداشت جهانی — مقاومت آنتی‌میکروبی و حیوانات غذایی
• سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد — حسابداری هزینه واقعی در سیستم‌های کشاورزی-غذایی (گزارش وضعیت کشاورزی و غذا ۲۰۲۳)

ادامه