İklim aktivizmi ele geçirildiğinde emisyonlar daha hızlı düşmedi

Kısaca argüman

Partizanlık öncesi sicil

Temiz Hava Yasası, EPA, Montreal Protokolü — hepsi muhafazakar yönetimler tarafından hayata geçirildi.

Bölünme

Pew ve Gallup serileri, ABD'de iklim konusundaki partizan ayrışmasının 1990'ların sonlarından itibaren keskin bir şekilde genişlediğini gösteriyor.

Ele geçirme

İklimi kapitalizmin sonunu gerektiren bir şey olarak çerçevelemek, muhaliflere fiziği siyasetle birlikte reddetmeleri için bir neden verdi.

İşe yarayan

Maliyet eğrileri. Güneş ve batarya fiyatları, kullanıma sunmanın ideolojik bir karardan ziyade finansal bir karar haline geleceği kadar düştü.

Çevrecilik bir zamanlar iki partiliydi ve sonuç verdi

ABD Çevre Koruma Ajansı 1970 yılında Başkan Nixon döneminde kuruldu; asit yağmurunu azaltan Temiz Hava Yasası değişiklikleri 1990 yılında Başkan George H. W. Bush tarafından imzalandı; ozon tabakasına zarar veren maddelere ilişkin Montreal Protokolü, tartışmasız en başarılı çevre anlaşması, Reagan ve Thatcher tarafından desteklendi. Bir kimyager olan Thatcher, 1988'de Kraliyet Cemiyeti'ne küresel ısınma üzerine ilk büyük ulusal konuşmalardan birini yaptı.

Konu bir parti rozeti haline geldikten sonra bu sicilin hiçbiri mümkün değildi.

Bölünme nasıl oldu

1990'ların sonlarından itibaren ABD anketleri, iklim değişikliğinin olup olmadığı ve insan kaynaklı olup olmadığı konusunda artan bir partizan uçurumu gösteriyor. Nedenleri tartışmalıdır — fosil yakıt lobiciliği, seçkinlerin ipucu alması, çözümlerin çerçevelenmesi — ancak etkisi tartışmasızdır: teknik bir soru olan şey bir kimlik işareti haline geldi ve ayrışma bunu takip etti.

Hareketin kendi çerçevelemesi buna katkıda bulundu. Gerekli yanıt, ekonomik sistemin toptan değiştirilmesi olarak sunulduğunda, o sisteme bağlı olan herkesin teşhisi tartışmak için bir nedeni vardır. 'Sistem değişikliği, iklim değişikliği değil' tutarlı bir siyasi slogan ve feci bir ikna stratejisidir, çünkü dinleyicilerin yarısına bilimi kabul etmenin bedelinin değer verdikleri her şeyi kaybetmek olduğunu söyler.

Güneş bir tartışmayı kazanmadı. Fiyatla kazandı. Bitkisel protein de aynısını yapabilir — eğer önce siyasi bir test olarak markalanmazsa.

Emisyonları gerçekten ne azalttı

Bugüne kadarki karbonsuzlaştırmanın en büyük itici gücü, güneş fotovoltaikleri, rüzgar ve bataryaların maliyetindeki çöküştür — son on yılda güneş modülleri için yaklaşık %90'lık düşüşler ve lityum-iyon hücreler için benzer düşüşler. Bu, endüstri politikası, öğrenme eğrileri ve özel yatırım yoluyla gerçekleşti ve kullanıma sunma kararını bir değerler sorusundan bir muhasebe sorusuna dönüştürdü.

Şüpheci hükümetler artık yenilenebilir enerjiyi ucuz olduğu için inşa ediyor. Kutuplaşmamış bir çözüm böyle görünür: dinleyicinin dönüşmesini gerektirmez.

• —Maliyet paritesi, elde edildiği sektörlerde ahlaki argümanı yendi.
• —Aynı mantık bitkisel proteinler için de geçerlidir: tat ve fiyat paritesi, etiği asla kabul etmeyecek insanları dönüştürür.
• —Her ikisi de hâlâ politikaya ihtiyaç duyar, ancak hükümet değişikliklerinden sağ çıkacak bir politika.

Hayvan savunuculuğu için ders

Hayvancılık büyük, yönetilebilir bir iklim kaldıracıdır — gıda sistemleri küresel emisyonların yaklaşık dörtte birinden sorumludur ve hayvansal ürünler bu payın çoğunluğunu oluşturur. Bu gerçeği anti-kapitalist bir programa bağlamak, seçmenlerin yarısının gerçeğe itiraz edeceğini garanti eder.

Alternatif sıkıcı, etkili versiyondur: rekabetçi fiyatlarla daha iyi ürünler, dürüst etiketleme, sübvansiyon reformu, kamu kantinlerinde tedarik standartları ve uygulanan refah yasası. Bunların hiçbiri kimsenin oyunu değiştirmesini gerektirmez.

İnsanların sorduğu sorular

Kaynaklar

• Pew Araştırma — iklim konusunda partizan bölünmeler
• Margaret Thatcher, Kraliyet Cemiyeti'ne Konuşma (1988)
• UNEP — Montreal Protokolü
• Our World in Data — yenilenebilir enerjinin düşen maliyeti

Devam et